Proste Urządzenia Darmowej Energii


W darmowej energii nie ma nic magicznego, a przez „swobodną energię” rozumiem coś, co wytwarza energię wyjściową bez potrzeby używania paliwa, które musisz kupić.

Urządzenia darmowej energii istnieją już od bardzo dawna. Stałem obok młyna wodnego, a jego moc jest przerażająca, ponieważ może zmiażdżyć cię w kilka chwil, a nawet nie zauważy. Ten młyn leży nad cicho płynącą rzeką i może działać o każdej porze dnia i nocy, nie płacąc nic za zużytą moc. Budowa młyna będzie kosztować sporo pierwsze miejsce, ale potem produkuje dużą moc z roku na rok. Większość urządzeń wykorzystujących darmową energię jest właśnie taka, ponieważ ich budowa kosztuje przede wszystkim, ale potem działają za darmo.

Ta prezentacja jest głównie dla osób, które nigdy nie spotkały się z darmową energią i nic o niej nie wiedzą. Tak więc każdy rozdział dotyczy tylko jednego urządzenia i próbuje to jasno wyjaśnić.



Rozdział 13: Silnik / Generator Adamsa

Nieżyjący już Robert Adams, inżynier elektryk z Nowej Zelandii zaprojektował i zbudował kilka odmian silnika elektrycznego za pomocą magnesów stałych na wirniku i pulsujących elektromagnesów na ramie silnika (zwanych „stojanem”, ponieważ się nie porusza). Stwierdził, że jeśli były one poprawnie skonfigurowane, wówczas moc wyjściowa z jego silników przekraczała ich moc wejściową o duży margines (800%).




Schemat jego silnika pokazującego podstawową zasadę działania pokazano tutaj:




Jeśli silnik jest zbudowany w ten sposób, z pewnością będzie działał, ale nigdy nie osiągnie 100% wydajności, nie mówiąc już o przekroczeniu 100%. Tylko przy określonej konfiguracji, która prawie nigdy nie jest publikowana, można uzyskać wyniki o wysokiej wydajności. Podczas gdy Robert pokazał kilka różnych konfiguracji, aby uniknąć nieporozumień, opiszę i wyjaśnię tylko jedną z nich. Jestem wdzięczny kilku przyjaciołom i współpracownikom Roberta za poniższe informacje i chciałbym im podziękować za pomoc i wsparcie w dostarczeniu tych informacji.

Przede wszystkim wysoką wydajność można osiągnąć jedynie dzięki sprytnemu zastosowaniu cewek zbierających energię. Cewki te muszą być dokładnie ustawione, a ich pobór mocy ograniczony do bardzo krótkiego łuku działania poprzez podłączenie ich do obwodu wyjściowego i odłączenie go w odpowiednim momencie, tak aby wsteczne pole elektromagnetyczne generowane po zatrzymaniu poboru prądu, faktycznie przyczynia się do napędzania wirnika, przyspieszając go po drodze i podnosząc ogólną wydajność silnika / generatora jako całości.

Następnie kształt zastosowanych magnesów jest ważny, ponieważ proporcja długości do szerokości magnesu zmienia układ jego pól magnetycznych. W przeciwieństwie do powyższego schematu, magnesy muszą być znacznie dłuższe niż ich szerokość (lub, w przypadku magnesów cylindrycznych, znacznie dłuższe niż ich średnica).

Ponadto wiele eksperymentów wykazało, że rozmiar i kształt elektromagnesów i cewek odbiorczych ma duży wpływ na wydajność. Pole przekroju rdzenia cewek odbiorczych powinno być czterokrotnie większe niż pole przekroju magnesów trwałych w wirniku. Odwrotna sytuacja ma miejsce w przypadku rdzeni cewek napędowych, ponieważ ich rdzenie powinny mieć pole przekroju zaledwie jednej czwartej pola przekroju magnesu wirnika.

Kolejnym punktem, który prawie nigdy nie jest wspomniany, jest fakt, że duże zyski obwodu nie zostaną osiągnięte, dopóki napięcie napędu nie będzie wysokie. Minimalne powinno wynosić 48 woltów, ale im wyższe napięcie, tym większy przyrost energii, dlatego należy wziąć pod uwagę napięcia 120 woltów (wyprostowane napięcie sieciowe w USA) do 230 woltów (wyprostowane napięcie sieciowe gdzie indziej). Magnesy neodymowe nie są zalecane do napięć napędowych poniżej 120 woltów.

Jest kilka ważnych kroków w sposobie działania silnika / generatora Roberta Adamsa i ważne jest, aby zrozumieć każdy z nich.

Krok 1: Magnes wirnika przyciągany jest do żelaznego rdzenia elektromagnesu „napędzającego” stojana. Gdy zbliża się do elektromagnesu napędowego, linie siły magnetycznej z magnesu stojana poruszają się przez cewkę elektromagnesu napędowego. Generuje to prąd elektryczny w cewce elektromagnesu napędowego i prąd ten jest przekazywany z powrotem do akumulatora, który zasila silnik / generator:




Zauważ, że ruch wirnika jest spowodowany przyciąganiem magnesów stałych do żelaznych rdzeni elektromagnesów napędowych, a nie prądem elektrycznym. Przepływ elektryczny wraca do akumulatora i jest spowodowany ruchem wirnika, który z kolei jest powodowany przez magnesy trwałe.

Krok 2: Gdy wirnik obraca się wystarczająco daleko, magnesy dokładnie wyrównują się z rdzeniami elektromagnesów napędowych. Wirnik nadal się obraca z powodu swojej bezwładności, ale jeśli nic z tym nie zrobimy, przyciąganie magnesu wirnika do rdzenia elektromagnesu napędowego spowoduje jego spowolnienie, a następnie przeciągnięcie go z powrotem do rdzenia cewki napędowej. Chcemy temu zapobiec, dlatego podajemy niewielką ilość prądu do cewek elektromagnesu napędowego - wystarczającą ilość prądu, aby zatrzymać przeciąganie magnesów wirnika do tyłu. Prąd ten NIE odsuwa magnesów wirnika, wystarczy, aby zapobiec spowolnieniu wirnika:




Krok 3: Gdy magnes wirnika odsunął się wystarczająco daleko, prąd doprowadzany do elektromagnesów napędowych zostaje odcięty. Jak to się dzieje z każdą cewką, gdy prąd zostaje odcięty, generowany jest duży skok napięcia wstecznego. Ten skok napięcia jest prostowany i doprowadzany z powrotem do akumulatora.

Jak dotąd system wytwarza wirujący wirnik, który pobiera bardzo mało prądu z akumulatora. Chcemy jednak, aby system zapewnił nam nadwyżkę mocy elektrycznej, dlatego w tym celu wokół wirnika dodano cztery dodatkowe elektromagnesy. Te cewki wyjściowe są zamontowane na niemagnetycznym dysku, który można obracać, aby wyregulować odstęp między cewkami napędowymi i cewkami wyjściowymi. Podobnie jak magnesy wirnika, cewki wyjściowe są rozmieszczone równomiernie na obwodzie wirnika w odstępach 90 stopni:




Krok 4: Co zaskakujące, cewki wyjściowe są przez większość czasu wyłączone. To brzmi szalenie, ale zdecydowanie nie jest szalone. Gdy cewki wyjściowe są odłączone, zbliżające się magnesy wirnika wytwarzają napięcie w uzwojeniach cewki wyjściowej, ale prąd nie może płynąć. Ponieważ nie płynie prąd, pole magnetyczne nie jest generowane, więc magnesy wirnika ciągną bezpośrednio w kierunku rdzeni żelaznych cewki wyjściowej. Maksymalne napięcie wyjściowej cewki występuje, gdy magnesy wirnika są wyrównane z rdzeniami cewki wyjściowej. W tym momencie wyłącznik wyjściowy zostaje zamknięty i silny impuls prądu zostaje odciągnięty, a następnie przełącznik jest ponownie otwierany, odcinając prąd wyjściowy. Przełącznik wyjściowy jest zamknięty tylko na około trzy stopnie obrotu wirnika i jest wyłączony na następne osiemdziesiąt siedem stopni, ale otwarcie przełącznika ma duży wpływ. Otwarty przełącznik odcina prąd płynący w cewkach wyjściowych, co powoduje znaczny skok napięcia wstecznego, powodując duże pole magnetyczne, które popycha wirnik po drodze. Ten skok napięcia jest prostowany i przekazywany z powrotem do akumulatora.

Rektyfikacja każdego możliwego impulsu napięcia rezerwowego, jak opisano, zwraca 95% prądu napędowego do akumulatora, co czyni go niezwykle skutecznym silnikiem / generatorem. Wydajność można dodatkowo poprawić, obracając zestaw cewek wyjściowych, aby znaleźć ich optymalne położenie, a następnie blokując dysk na miejscu. Po prawidłowym skonfigurowaniu generator ma prąd wyjściowy ośmiokrotnie większy niż prąd wejściowy.

Zauważ, że rdzenie cewek odbiorczych „generatora” są znacznie szersze niż rdzenie cewek napędowych. Zwróć także uwagę na proporcje magnesów, w których długość jest znacznie większa niż szerokość lub średnica. Cztery uzwojenia generatora są zamontowane na jednej tarczy, dzięki czemu można je przesuwać pod kątem, aby znaleźć optymalną pozycję roboczą, zanim zostaną zablokowane, a dwie cewki napędowe są montowane osobno i trzymane z dala od tarczy. Zauważ też, że cewki pobierające energię są znacznie szersze w porównaniu do ich długości niż cewki napędowe. Jest to praktyczna funkcja, która zostanie wyjaśniona bardziej szczegółowo później.

Wejście prądu stałego przechodzi przez wykonany na zamówienie przełącznik stycznika Roberta, który jest zamontowany bezpośrednio na wale silnika / generatora. Jest to mechaniczny przełącznik, który pozwala na regulację stosunku wł. / Wył., Który jest znany jako „Stosunek Mark / Space” lub, jeśli okres „Wł.” Jest szczególnie interesujący, „Cykl pracy”. Robert Adams wskazuje, że gdy silnik pracuje i został dostosowany do jego optymalnej wydajności, współczynnik Mark / Space powinien być dostosowany, aby zminimalizować czas włączenia i idealnie obniżyć go do około 25%, tak aby przez trzy czwarte czasu zasilanie wejściowe jest faktycznie wyłączone. Istnieją różne sposoby osiągnięcia tego przełączania przy jednoczesnym bardzo ostrym włączaniu i wyłączaniu zasilania.

Robert uznał mechaniczne przełączanie prądu sterującego za bardzo dobrą opcję, chociaż nie był przeciwny użyciu styku do zasilania tranzystora w celu faktycznego przełączenia, a więc znacznego zmniejszenia prądu przez styki mechaniczne. Powodem, dla którego preferuje przełączanie mechaniczne, jest to, że daje bardzo ostre przełączanie, nie potrzebuje energii elektrycznej, aby mogło działać, i umożliwia przepływ prądu w obu kierunkach. Przepływ prądu w dwóch kierunkach jest ważny, ponieważ Robert opracował różne sposoby doprowadzania silnika do zasilania prądem z powrotem do akumulatora napędzającego, umożliwiając mu napędzanie silnika przez długi czas bez prawie obniżania napięcia. Jego preferowaną metodę przełączania pokazano tutaj:









To urządzenie przełączające działa w następujący sposób: Tarcza rozrządu jest bezpiecznie przykręcona do wału napędowego silnika, a jej położenie jest ustawione w taki sposób, że włączenie elektryczne następuje, gdy magnes wirnika jest dokładnie wyrównany z rdzeniem cewki napędowej. Regulacja tego czasu odbywa się poprzez poluzowanie nakrętki blokującej, bardzo nieznaczne obrócenie tarczy i ponowne zamocowanie tarczy na miejscu. Podkładka sprężysta służy do utrzymania szczelności zespołu podczas pracy urządzenia. Na dysku znajduje się kawałek miedzianej blachy osadzonej na jego powierzchni, a dwie srebrne „szczotki” z miedzianymi ramionami przesuwają się po powierzchni miedzianej gwiazdy.

Jedna z tych dwóch szczotek jest zamocowana na swoim miejscu i przesuwa się po miedzianej gwiazdce w pobliżu wału napędowego, tworząc stałe połączenie elektryczne z nią. Druga szczotka przesuwa się naprzemiennie po nieprzewodzącej powierzchni dysku, a następnie po przewodzącym ramieniu miedzi. Druga szczotka jest zamontowana, aby można było regulować jej położenie, a ponieważ miedziane ramiona zwężają się, zmienia to stosunek czasu „włączenia” do czasu „wyłączenia”. Rzeczywiste przełączanie uzyskuje się poprzez przepływ prądu przez pierwszą szczotkę, przez miedziane ramię, a następnie przez drugą szczotkę. Ramiona szczotek pokazane na powyższym schemacie opierają się na sprężystości miedzianego ramienia, aby zapewnić dobre połączenie elektryczne między szczotkami. Preferowane może być użycie sztywnego ramienia szczotki, obrócenie go i użycie sprężyny, aby zapewnić bardzo dobry kontakt między szczotką a miedzianą gwiazdą przez cały czas.

Dostosowanie czasu włączenia do wyłączenia lub „wskaźnika / odstępu przestrzeni” lub „cyklu pracy”, jak to opisują ludzie techniczni, może być możliwe z jakimś opisem. Jeśli ruchoma szczotka jest umieszczona w pobliżu środka tarczy, wówczas ze względu na zwężające się miedziane ramiona część nieprzewodzącego dysku, przez który się przesuwa, jest krótsza, a część przewodzącego miedzianego ramienia, z którą się łączy jest dłuższy, ponieważ dwie ścieżki przesuwne mają mniej więcej tę samą długość, prąd jest włączony na mniej więcej tej samej długości, co wyłączony, co daje stosunek Mark / Space około 50%, jak pokazano tutaj:




Jeśli zamiast tego ruchoma szczotka zostanie umieszczona w pobliżu zewnętrznej krawędzi dysku, wówczas z powodu zwężającego się miedzianego ramienia ścieżka włączenia jest krótsza, a nieprzewodząca ścieżka wyłączenia jest znacznie dłuższa, około trzy razy dłuższa jako ścieżka On, co daje wskaźnik Mark / Space około 25%. Ponieważ ruchomą szczotkę można ustawić w dowolnym miejscu między tymi dwoma skrajnościami, współczynnik Mark / Space można ustawić na dowolną wartość od 25% do 50%.




Dwie szczotki mogą znajdować się po tej samej stronie wału napędowego lub po przeciwnych stronach, jak pokazano. Jedną ważną cechą jest to, że szczotki dotykają się w pozycji, w której powierzchnia tarczy zawsze odsuwa się bezpośrednio od mocowania szczotki, powodując, że wszelkie przeciąganie odbywa się bezpośrednio wzdłuż ramienia i nie powoduje bocznego obciążenia szczotki. Średnica urządzenia wynosi zwykle jeden cal (25 mm) lub mniej.

Zauważysz również, że wyjście jest przełączane, chociaż schemat nie pokazuje, jak i kiedy to przełączenie ma miejsce. Zauważysz, że schemat ma zaznaczone kąty dla optymalnego ustawienia cewek odbiorczych, no cóż, konstruktor silnika Adams z identyfikatorem forum „Maimariati”, który osiągnął współczynnik wydajności wynoszący 1223, stwierdził, że optymalne przełączanie jego silnik jest włączony przy 42 stopniach i wyłączony przy 44,7 stopniach. Ta niewielka część zwoju wirnika o 2,7 stopnia zapewnia znaczną moc wyjściową, a odcięcie prądu wyjściowego w tym punkcie powoduje, że tylne pole elektromagnetyczne cewek zapewnia znaczny dodatkowy impuls na swojej drodze. Jego moc wejściowa wynosi 27,6 wata, a moc wyjściowa 33,78 kilowata

Teraz kilka praktycznych szczegółów. Sugeruje się, że dobrą długość cewek pobierających energię można określić za pomocą „testu spinacza” opisanego przez Rona Pugh z Kanady. Odbywa się to poprzez zdjęcie jednego z magnesów trwałych zastosowanych w wirniku i zmierzenie odległości, z jaką magnes ten zaczyna po prostu podnosić jeden koniec spinacza biurowego 32 mm (1,25 cala) ze stołu. Optymalna długość każdej cewki od końca do końca jest dokładnie taka sama, jak odległość, w której spinacz do papieru zaczyna się podnosić.




Materiał rdzenia zastosowany w elektromagnesach może być różnego rodzaju, w tym zaawansowanych materiałów i stopów, takich jak „Somalloy” lub „Metglas”. Proporcje cewki zbierającej energię są ważne, ponieważ elektromagnes staje się coraz mniej skuteczny wraz ze wzrostem jego długości, a ostatecznie część najbardziej oddalona od aktywnego końca może faktycznie przeszkadzać w skutecznym działaniu. Dobry kształt cewki to taki, którego nie można się spodziewać, przy czym szerokość cewki jest być może o 50% większa niż długość cewki:

W przeciwieństwie do tego, czego można się spodziewać, urządzenie lepiej pobiera energię z lokalnego środowiska, jeśli koniec cewki zbierającej najdalej od wirnika pozostanie nienaruszony przez jakąkolwiek inną część urządzenia i to samo dotyczy magnesu skierowanego do niego. Oznacza to, że cewka powinna mieć wirnik na jednym końcu, a na drugim końcu nic, to znaczy nie ma drugiego wirnika za cewką. Szybkość, z jaką napięcie jest przykładane do cewek i usuwana z nich, jest bardzo ważna. Przy bardzo gwałtownych wzrostach i spadkach napięcia dodatkowa energia jest pobierana z otaczającego pola energii otoczenia. Jeśli używasz przełączania tranzystorowego, FET IRF3205 okazał się bardzo dobry, a odpowiednim sterownikiem dla FET jest MC34151.

Jeśli używasz półprzewodnika z efektem Halla do synchronizacji taktowania, powiedz UGN3503U, który jest bardzo niezawodny, wówczas żywotność urządzenia z efektem Halla znacznie się poprawi, jeśli będzie on wyposażony między rezystorem 470 omów a dodatnią linią zasilającą, oraz podobny rezystor 470 omów między nim a linią ujemną. Te rezystory połączone szeregowo z urządzeniem z efektem Halla skutecznie „unoszą się na nim” i chronią przed skokami napięcia zasilającego ”.




Tutaj dwa elektromagnesy są napędzane przez akumulator za pomocą 4-ramiennego komutatora Roberta, który jest zamontowany na wale wirnika. Niektóre zalecenia podane przez Roberta są przeciwieństwem tego, czego można oczekiwać. Mówi na przykład, że konstrukcja jednego wirnika jest bardziej wydajna elektrycznie niż ta, w której kilka wirników jest zamontowanych na jednym wale. Robert jest przeciwny stosowaniu przełączników kontaktronowych i zaleca wykonanie jednego ze swoich komutatorów.

Na pewnym etapie Robert zalecił użycie standardowych podkładek transformatorowych do budowy rdzeni elektromagnesów. Ma to tę zaletę, że pasujące szpule do podtrzymywania uzwojenia cewki są łatwo dostępne i mogą być nadal stosowane do cewek odbiorczych. Później Robert zwrócił się ku zastosowaniu litych rdzeni ze starych przekaźników telefonicznych z serii PO 3000 i ostatecznie stwierdził, że rdzenie elektromagnesów powinny być z litego żelaza.




Diagramy przedstawione przez Roberta pokazują magnesy umieszczone na obrzeżu wirnika i skierowane na zewnątrz. Jeśli tak się stanie, konieczne jest, aby magnesy w wirniku były mocno przymocowane na co najmniej pięciu z ich sześciu powierzchni i należy rozważyć możliwość zastosowania pierścienia z materiału niemagnetycznego, takiego jak taśma izolacyjna wokół zewnętrznej strony. Ten styl konstrukcji pozwala również na usprawnienie wirnika dzięki całkowicie solidnej konstrukcji, chociaż można zauważyć, że silnik pracowałby lepiej i ciszej, gdyby był zamknięty w skrzynce, z której wypompowano z niego powietrze. Jeśli tak się stanie, wówczas nie będzie oporu powietrza, a ponieważ dźwięk nie może przejść przez próżnię, może to skutkować cichszą pracą.

Choć może się to wydawać nieco skomplikowane, nie ma powodu, dla którego powinno być. Potrzebne są tylko dwa dyski i jeden dysk centralny, czyli grubość magnesów, z wyciętymi w nich szczelinami, dokładny rozmiar magnesów. Montaż rozpoczyna się od dolnej tarczy, magnesów i tarczy środkowej. Są one sklejone ze sobą, prawdopodobnie za pomocą żywicy epoksydowej, która bezpiecznie utrzymuje magnesy na czterech powierzchniach, jak pokazano tutaj:




Tutaj magnesy są przymocowane do dolnej powierzchni, prawej i lewej powierzchni oraz nieużywanej powierzchni bieguna, a gdy zamocowana jest górna tarcza, górne powierzchnie są również zabezpieczone, a wirowanie wirnika jest minimalne:




Istnieje „słaby punkt” do pozycjonowania cewek pobierających energię i zwykle okaże się, że jest to dwa lub trzy milimetry od wirnika. W takim przypadku na obrzeżu wirnika będzie miejsce na zewnętrzny pasek taśmy izolacyjnej, który zapewni dodatkową ochronę przed awarią metody mocowania magnesu.

Wersje silnika / generatora o dużej mocy muszą być zamknięte w metalowej obudowie, która jest uziemiona, ponieważ są one dość zdolne do generowania znacznej ilości fal o wysokiej częstotliwości, które mogą uszkodzić sprzęt, taki jak oscyloskopy i powodować zakłócenia w odbiorze telewizji. Prawdopodobnie nastąpiłaby poprawa wydajności, a także zmniejszenie dźwięku, gdyby skrzynia była szczelna i wypompowano z niej powietrze. Jeśli tak się stanie, nie będzie oporu powietrza, gdy wirnik wiruje, a ponieważ dźwięk nie przechodzi przez próżnię, możliwa jest cichsza praca.

Doświadczeni konstruktorzy wirników nie przepadają za konstrukcją magnesów promieniowych z powodu naprężeń na mocowaniach magnesów, jeśli osiągane są wysokie prędkości obrotowe. Nie trzeba tego mówić, ale oczywiście głównym wymogiem jest trzymanie rąk z dala od wirnika, gdy silnik pracuje, ponieważ jest to bardzo możliwe, aby zostać zranionym przez szybki ruch, jeśli jesteś nieostrożny. Pamiętaj, że tej prezentacji nie należy traktować jako zalecenia, które zbudujesz lub użyjesz dowolnego urządzenia tego rodzaju, i należy podkreślić, że ten tekst, podobnie jak cała zawartość tego eBooka, jest przeznaczony wyłącznie do celów informacyjnych niniejsza prezentacja nie sugeruje żadnych zapewnień ani gwarancji. Jeśli zdecydujesz się zbudować, przetestować lub użyć dowolnego urządzenia, zrobisz to całkowicie na własne ryzyko i nie będziesz ponosić odpowiedzialności za nikogo innego, jeśli poniesiesz obrażenia lub szkody majątkowe w wyniku własnych działań.

Z powodu naprężeń mechanicznych powstałych podczas obrotu, niektórzy doświadczeni konstruktorzy uważają, że magnesy powinny być osadzone w wirniku, jak pokazano tutaj, gdzie są trzymane z dala od krawędzi wirnika wykonanego z twardego materiału. Dzieje się tak, aby zewnętrzny pasek materiału zapobiegał luzowaniu się magnesów i stawaniu się niebezpiecznymi pociskami o dużej prędkości, które w najlepszym wypadku zniszczyłyby elektromagnesy, a w najgorszym przypadku mogłyby poważnie zranić kogoś:




Należy pamiętać, że proporcje magnesów mają długość magnesu większą niż średnica, więc w takich przypadkach, w których należy zastosować okrągłe powierzchnie magnesów, magnesy będą cylindryczne, a wirnik musi mieć znaczny grubość, która będzie zależeć od magnesów dostępnych lokalnie. Magnesy powinny ściśle przylegać do otworów i pewnie je przykleić.

Robert Adams również zastosował ten styl konstrukcyjny. Jeśli jednak zastosuje się takie ustawienie, wówczas rotor będzie w znacznym stopniu pociągał w bok, gdy dotrze on do rdzenia elektromagnesu, dążąc do wyciągnięcia magnesów z wirnika.




Ważne jest, aby wirnik był idealnie wyważony i miał możliwie minimalne tarcie łożyska. Wymaga to precyzyjnej konstrukcji oraz łożysk tocznych lub kulkowych. Pokazany powyżej styl konstrukcji ma wyraźną zaletę, ponieważ ma otwarty koniec zarówno dla magnesu, jak i cewek, i uważa się, że ułatwia to dopływ energii otoczenia do urządzenia.

Otrzymując łożyska do bieżni kulowej do takich zastosowań, należy pamiętać, że łożyska „zamknięte”, takie jak te, nie są odpowiednie jako dostarczone:




Wynika to z faktu, że tego rodzaju łożysko jest zwykle wypełnione gęstym smarem, który całkowicie niszczy jego swobodny ruch, co czyni go gorszym jako łożysko niż zwykły układ otworów i wałków. Jednak pomimo tego łożysko zamknięte lub „uszczelnione” jest popularne, ponieważ magnesy przyciągają brud i kurz, a jeśli urządzenie nie jest zamknięte w stalowej skrzynce, co jest konieczne w przypadku wersji o dużej mocy, wówczas uszczelnienie jest uważane za zaletę. Sposobem na upakowanie smaru jest zanurzenie łożyska w izopropyalnym rozpuszczalniku w celu usunięcia smaru producenta, a następnie po wyschnięciu nasmarować łożysko dwiema kroplami wysokiej jakości cienkiego oleju. Jeśli zamierza się umieścić silnik / generator w uziemionej, uszczelnionej skrzynce stalowej, wówczas alternatywnym rodzajem łożyska, które może być odpowiednie, jest konstrukcja otwarta:




zwłaszcza jeśli powietrze zostanie usunięte z pudełka. Niektórzy konstruktorzy wolą stosować łożyska ceramiczne, które powinny być odporne na zabrudzenia. Jednym dostawcą jest tutaj ale podobnie jak w przypadku wszystkich innych opcji, wybory te muszą być dokonane przez konstruktora i będą pod wpływem jego opinii.

Aby pomóc w ocenie średnicy i długości drutu, których można użyć, oto tabela niektórych popularnych rozmiarów zarówno w amerykańskich drutach, jak i standardowych drutach:




Robert Adams twierdzi, że rezystancja prądu stałego uzwojenia cewki jest ważnym czynnikiem. Całkowita rezystancja powinna wynosić 36 omów lub 72 omów dla pełnego zestawu cewek, niezależnie od tego, czy są to cewki napędowe, czy cewki pobierające energię. Cewki można łączyć równolegle lub szeregowo lub szeregowo / równolegle. Tak więc, dla 72 omów z czterema cewkami, rezystancja DC każdej cewki może wynosić 18 omów dla połączenia szeregowego, 288 omów dla połączenia równoległego lub 72 omów dla połączenia szeregowego / równoległego, w którym następnie dwie pary cewek połączone szeregowo równolegle.

Jak dotąd nie rozmawialiśmy o generowaniu impulsów taktowania. Popularnym wyborem dla układu rozrządu jest użycie tarczy ze szczeliną zamontowanej na osi wirnika i wykrywanie szczelin za pomocą przełącznika „optycznego”. „Optyczna” część przełącznika jest zwykle wykonywana przez transmisję i odbiór UV, a ponieważ ultrafiolet nie jest widoczny dla ludzkiego oka, opisywanie mechanizmu przełączania jako „optycznego” nie jest tak naprawdę poprawne. Rzeczywisty mechanizm wykrywania jest bardzo prosty, ponieważ urządzenia komercyjne są łatwo dostępne do wykonania zadania. Obudowa czujnika zawiera zarówno UV LED do wytworzenia wiązki transmisyjnej, jak i rezystor zależny od UV do wykrywania tej transmitowanej wiązki.

Oto przykład starannie skonstruowanego mechanizmu rozrządu wykonanego przez Rona Pugha dla jego zespołu wirnika z sześcioma magnesami:




Gdy tarcza szczelinowa się obraca, jedna z szczelin znajduje się naprzeciwko czujnika i umożliwia przejście wiązki UV do czujnika. To obniża rezystancję urządzenia czujnikowego, a ta zmiana jest następnie wykorzystywana do wyzwolenia impulsu napędowego na czas, w którym szczelina pozostawia czujnik wolny. Zauważysz zrównoważoną metodę mocowania zastosowaną przez Rona, aby uniknąć niezrównoważonego zespołu wirnika. Mogą istnieć dwie tarcze rozrządu, jedna do impulsów napędowych i jedna do włączania i wyłączania cewek pobierających energię z obwodu. Szczeliny w tarczy rozrządu poboru mocy będą bardzo wąskie, ponieważ okres włączenia wynosi tylko około 2,7 stopnia. W przypadku dysku o średnicy sześciu cali, gdzie 360 stopni reprezentuje długość obwodu wynoszącą 478,78 cala (478,78 mm), szczelina 2,7 stopnia miałaby szerokość tylko 9/64 cala (3,6 mm). Ustawienie osiowego wirnika z magnesem może wyglądać następująco:




Podsumowując, rzeczy niezbędne do uzyskania mocy wyjściowej silnika Adamsa w poważnym przedziale to:

1. Wydajność COP> 1 można osiągnąć tylko wtedy, gdy występują cewki pobierające energię.

2. Magnesy wirnika muszą być dłuższe niż szerokie, aby zapewnić prawidłowy kształt pola magnetycznego, a wirnik musi być idealnie wyważony i mieć łożyska o możliwie niskim tarciu.

3. Powierzchnia czołowa magnesów wirnika musi być czterokrotnie większa niż rdzeni cewek napędowych i jedna czwarta powierzchni rdzenia cewek odbiorczych. Oznacza to, że jeśli są okrągłe, wówczas średnica rdzenia cewki napędowej musi wynosić połowę średnicy magnesu, a średnica magnesu musi wynosić połowę średnicy rdzenia pobierającego energię. Na przykład, jeśli magnes z okrągłym wirnikiem ma 10 mm średnicy, wówczas rdzeń napędowy powinien mieć 5 mm średnicy, a rdzeń podbieracza ma 20 mm średnicy.

4. Napięcie napędu musi wynosić co najmniej 48 woltów, a najlepiej znacznie więcej.

5. Nie używaj magnesów neodymowych, jeśli napięcie napędu jest mniejsze niż 120 woltów.

6. Cewki napędowe nie powinny być pulsowane, dopóki nie zostaną dokładnie wyrównane z magnesami wirnika, nawet jeśli nie daje to najszybszej prędkości wirnika.

7. Każdy kompletny zestaw cewek powinien mieć rezystancję DC równą 36 omów lub 72 omy i zdecydowanie 72 omy, jeśli napięcie napędu wynosi 120 woltów lub więcej.

8. Zbierz moc wyjściową w dużych kondensatorach przed użyciem jej do zasilania sprzętu.

Możliwe jest również dalsze zwiększenie mocy wyjściowej za pomocą techniki zwarcia cewki pokazanej w rozdziale tego rozdziału na temat RotoVertera.

Jeśli potrzebujesz oryginalnych rysunków i wyjaśnień dotyczących działania silnika, to dwie publikacje zmarłego Roberta Adamsa można kupić na stronie www.nexusmagazine.com, gdzie ceny są podawane w dolarach australijskich, dzięki czemu książki wyglądają na znacznie droższe niż w rzeczywistości są.

Na tej prezentacji jest wideo


Patrick Kelly
http://www.free-energy-info.co.uk
http://www.free-energy-info.com