Proste Urządzenia Darmowej Energii


W darmowej energii nie ma nic magicznego, a przez „swobodną energię” rozumiem coś, co wytwarza energię wyjściową bez potrzeby używania paliwa, które musisz kupić.


Rozdział 17: Uruchomienie Generatora na Wodzie

Istnieją dwa sposoby uruchomienia generatora z wodą jako paliwem. Pierwszym sposobem jest wykorzystanie części energii elektrycznej z generatora do przetworzenia wody w mieszankę gazów, a następnie użycie tej mieszanki gazu do zasilania silnika generatora.



W Zarysie
In order to achieve this objective, we need to feed the engine three things:
1. Powietrze - jest normalnie doprowadzane przez istniejący filtr powietrza.
2. Gaz HHO - jak to zrobić, zostało już szczegółowo wyjaśnione.br /> 3. Mgła bardzo małych kropelek wody, czasami nazywana „mgłą zimnej wody”.

Ponadto musimy wprowadzić dwie zmiany w silniku:
1. Czasy zapłonu należy opóźnić o około jedenaście stopni.
2. Jeśli występuje iskra „marnotrawstwa”, należy ją wyeliminować.

Podsumowując, należy osiągnąć sporo pracy, aby osiągnąć ten efekt:
1. Elektrolizer należy zbudować lub kupić, chociaż wymagana szybkość produkcji gazu nie jest szczególnie wysoka.
2. Należy wytworzyć lub kupić generator mgły zimnej wody.
3. Rury muszą być zainstalowane, aby przenieść te dwa elementy do silnika.
4. Rozrząd silnika musi zostać opóźniony.
5. Wszelkie iskry odpadowe muszą zostać stłumione.
6. Zbiorniki wody są potrzebne do mgły zimnej wody i do podtrzymania poziomu elektrolizera.
7. Najlepiej byłoby zapewnić jakąś formę automatycznego uzupełniania wody dla tych zbiorników wody, aby generator mógł pracować przez długi czas bez nadzoru..

Jeśli pominiemy elektryczne wyposażenie bezpieczeństwa, które zostało już szczegółowo wyjaśnione, i pominiemy wyposażenie bezpieczeństwa gazu HHO, które zostało już szczegółowo wyjaśnione, i pominiemy szczegóły zautomatyzowanego zaopatrzenia w wodę i baterię rozruchową, wówczas uogólniony szkic całości układ wygląda następująco:




W tym przypadku projekt zdecydował się podawać gaz HHO do układu powietrza za filtrem powietrza (czego zwykle unikamy, ponieważ nie jest to pomocne dla wydajności produkcji gazu HHO, ale pierwszym krokiem jest dokładne odtworzenie istniejącej udanej metody dokładnie przed sprawdzeniem, czy można go jeszcze ulepszyć). Do tego samego obszaru doprowadzona jest również mgła zimnej wody, która składa się z bardzo dużej liczby bardzo małych kropelek. Powietrze wchodzi normalnie do tego obszaru przez istniejący filtr powietrza. Daje nam to trzy niezbędne elementy do napędzania silnika generatora bez użycia paliwa kopalnego.


Tworzenie mgły zimnej wody
Istnieją trzy różne sposoby generowania strumienia bardzo drobnych kropelek wody, które są kluczową cechą sukcesu tego sposobu uruchamiania silnika. Jednym ze sposobów jest użycie rurki Venturiego, która choć brzmi jak imponujące urządzenie, jest w rzeczywistości bardzo prosta w budowie:




To tylko rura zwęża się do pewnego punktu i ma bardzo małą dyszę. Gdy silnik zasysa mieszankę powietrze / HHO podczas suwu ssania, mieszanina przepływa obok dyszy rurki Venturiego. To tworzy obszar niższego ciśnienia na zewnątrz dyszy i powoduje, że woda wypływa przez dyszę w strumieniu bardzo drobnych kropelek. Niektóre butelki z rozpylaczem perfum wykorzystują tę metodę, ponieważ jest ona zarówno tania, jak i skuteczna.

Alternatywną metodą wytwarzania mgły zimnej wody jest użycie jednego lub więcej „zamgławiaczy stawowych”. Są to małe urządzenia ultradźwiękowe, utrzymywane przez pływak na optymalnej głębokości roboczej w wodzie. Wytwarzają duże ilości zimnej mgły wodnej, którą można wprowadzić do silnika w następujący sposób:




Trzecią metodą jest użycie małego gaźnika typu stosowanego w modelach samolotów. Działa to tak samo jak zwykły gaźnik silnika, podając strumień małych kropelek wody do wlotu powietrza do silnika. Fizyczny układ tej opcji zależy od konstrukcji filtra powietrza modyfikowanego generatora. Zauważysz, że ludzie w Wielkiej Brytanii, którzy to zrobili, używali małego zbiornika gazu z zaworem uwalniającym ciśnienie o wartości osiemnastu funtów na cal kwadratowy. Nie jest to możliwe przy najwyższej jakości gazu HHO, ponieważ nie można go tak mocno sprężać. Jednak przy niższej klasie HHO, w której zmieszano parę wodną, możliwe jest posiadanie zbiornika gazu o takim ciśnieniu. W tym przypadku, z wyjątkiem ewentualnego uruchomienia, ich szybkość produkcji gazu prawdopodobnie nie jest wystarczająco wysoka, aby umożliwić znacznie podwyższone ciśnienie wewnątrz zbiornika. Oczywiście przełącznik ciśnienia gazu na elektrolizerze i ten na zbiorniku gazu będą miały podobne ciśnienia robocze.


Niektóre funkcje bezpieczeństwa
Do tego momentu elektrolizer był pokazany w zarysie. W praktyce niezbędne jest włączenie niektórych funkcji bezpieczeństwa, jak pokazano poniżej:





Powód zmiany czasu
Paliwa stosowane w większości silników spalinowych to benzyna (benzyna) lub olej napędowy. Jeśli nie interesujesz się chemią, prawdopodobnie nie znasz struktury tych paliw. Paliwa te nazywane są „węglowodorami”, ponieważ składają się z wodoru i węgla. Węgiel ma cztery wiązania, więc atom węgla może łączyć się z czterema innymi atomami, tworząc cząsteczkę. Benzyna jest cząsteczką o długim łańcuchu, zawierającą od siedmiu do dziewięciu atomów węgla w łańcuchu i jest tu surowo naszkicowana w uproszczonej strukturze:




Olej napędowy ma taką samą strukturę, ale ma jedenaście do osiemnastu atomów węgla w łańcuchu. W silniku benzynowym drobny strumień benzyny jest podawany do każdego cylindra podczas suwu ssania. Idealnie byłoby, gdyby paliwo było w postaci pary, ale nie jest to popularne wśród firm naftowych, ponieważ może to zapewnić osiągi pojazdów w zakresie od 100 do 300 mpg, a to obniżyłoby zyski ze sprzedaży ropy.

Benzyna w cylindrze jest sprężana podczas suwu sprężania, co zmniejsza jej objętość i znacznie podnosi temperaturę. Następnie mieszanka paliwowo-powietrzna zostaje uderzona silną iskrą, która zapewnia wystarczającą ilość energii do rozpoczęcia reakcji chemicznej między paliwem a powietrzem. Ponieważ łańcuch węglowodorowy jest tak dużą cząsteczką, rozpadnięcie się łańcucha zajmuje chwilę, zanim poszczególne atomy połączą się z tlenem w powietrzu. Główna moc silnika jest wytwarzana przez atomy wodoru łączące się z tlenem, ponieważ reakcja ta wytwarza dużą ilość ciepła. Atomy węgla nie są szczególnie pomocne, tworząc złogi węgla w silniku, nie mówiąc już o pewnym tlenku węgla (CO) i pewnym dwutlenku węgla (CO2).

Kluczowym czynnikiem jest tutaj niewielkie opóźnienie między iskrą a spalaniem paliwa. Spalanie musi nastąpić kilka stopni po górnym martwym punkcie, gdy tłok ma zamiar rozpocząć ruch w dół w skoku siłowym. Z powodu opóźnienia spowodowanego zerwaniem łańcucha węglowodorowego iskra występuje o kilka stopni PRZED Top Dead Center:




Gdyby zastąpić opary benzyny gazem HHO, byłby to poważny problem. Wynika to z faktu, że gaz HHO ma bardzo małe rozmiary cząsteczek, które nie wymagają żadnego rodzaju rozpadu i które palą się natychmiast. Rezultatem byłaby eksplozja, która nastąpi o wiele za wcześnie i przeciwstawia się ruchowi podnoszącego się tłoka, jak pokazano tutaj:




Siły wywierane na korbowód tłoka byłyby tak duże, że całkiem podatne na złamanie i dodatkowe uszkodzenie silnika.

W przypadku naszego generatora elektrycznego nie będziemy podawać mu mieszanki powietrza i gazu HHO, ale zamiast tego mieszankę powietrza, gazu HHO i mgły zimnej wody. To opóźnia spalanie gazu HHO o niewielką ilość, ale nadal ważne jest, aby iskra pojawiła się po Top Dead Center, więc zapłon generatora musi zostać opóźniony o jedenaście stopni.

Konstrukcja silnika różni się znacznie w sposób, który nie jest oczywisty po szybkim spojrzeniu na silnik. Czas zaworów jest tutaj ważnym czynnikiem. W najmniejszych i najtańszych silnikach konstrukcja silnika jest uproszczona dzięki temu, że nie rozbiera się rozrządu iskier z wałka rozrządu. Zamiast tego koszty produkcji są redukowane przez usunięcie synchronizacji iskier z wału wyjściowego. Powoduje to iskrę przy każdym obrocie silnika. Ale jeśli jest to silnik czterosuwowy, iskra powinna pojawić się tylko na suwu napędowym, który jest co drugi obrót wału wyjściowego. Jeśli paliwo jest benzyną, nie ma to znaczenia, ponieważ dodatkowa iskra pojawi się pod koniec suwu wydechu, gdy w butli obecne są tylko spalone gazy.

Niektórzy martwią się, gdy myślą o spalaniu gazu HHO i wytwarzaniu wody w silniku. Myślą o kruchości wodoru i rdzewieniu. Jednak ze względu na charakter stosowanego już paliwa węglowodorowego silnik i tak działa przede wszystkim na wodór i zawsze wytwarzał wodę. Woda ma postać bardzo gorącej pary lub pary, a ciepło silnika wysycha po zatrzymaniu silnika. Kruchość wodoru nie występuje w wyniku zastosowania wzmacniacza gazu HHO.

W każdym razie, jeśli musielibyśmy opóźnić iskrę aż do Top Dead Center, jak musimy, sytuacja jest zupełnie inna, ponieważ iskra odpadowa również zostanie opóźniona o tę samą wartość. W przypadku większości silników w tym momencie zawór wydechowy zostanie zamknięty, a zawór wlotowy otwarty. Nasza bardzo łatwopalna mieszanka gazów będzie podawana do silnika podczas suwu ssania. Oznacza to, że nasz system zasilania gazem jest otwarcie podłączony do cylindra przez otwarty zawór wlotowy, a zatem iskra odpadowa zapali nasz system zasilania gazem (aż do bełkotki, która stłumi cofnięcie płomienia). Sytuacja jest pokazana tutaj:




Zdecydowanie nie chcemy, aby tak się stało, dlatego bardzo ważne jest, aby stłumić tę dodatkową iskierkę „odpadową”. Pozostają nam więc dwie opcje regulacji silnika: opóźnienie czasowe i eliminacja iskier. Można to zrobić na różne sposoby, a ponieważ każdy silnik jest inny, trudno jest uwzględnić każdą możliwość. Istnieje jednak technika, która może być stosowana z wieloma silnikami i która rozwiązuje oba problemy jednocześnie.

Większość silników tego typu to silniki czterosuwowe z zaworami dolotowymi i wydechowymi, być może coś takiego:




Zawór wlotowy (pokazany z prawej strony na tej ilustracji) jest popychany przez wałek krzywkowy, ściskając sprężynę i otwierając otwór wlotowy. Dokładne ustawienie różni się w zależności od projektu silnika. Naprawiono ruch samego zaworu i ruch ten zachodzi tylko co drugi obrót. Istnieją różne sposoby wykorzystania tych ruchów w celu wyeliminowania iskry odpadowej i opóźnienia czasu. Jeśli przełącznik został zamontowany w taki sposób, że otwiera się, gdy zawór wlotowy otwiera się i zamyka, gdy zawór wlotowy zamyka się, wówczas zamknięcie przełącznika pokazuje, kiedy tłok zaczyna się w górę po skoku sprężania, a prosty obwód elektroniczny może wtedy dać regulowane opóźnienie przed uruchomieniem cewka, która wytwarza iskrę. Polega to oczywiście na odłączeniu pierwotnego obwodu elektrycznego, aby nie powstawała iskra odpadowa. Prąd przepływający przez styki przełączające może być tak ustawiony, że nie będzie iskrzenia na stykach, gdy obwód zostanie ponownie przerwany. Pozycjonowanie przełącznika może wyglądać następująco:




Alternatywą jest przymocowanie silnego magnesu stałego do wahacza za pomocą żywicy epoksydowej, a następnie ustawienie półprzewodnikowego czujnika „efektu Halla”, tak aby wyzwalał opóźnienie przed wygenerowaniem iskry.

Jeśli silnik nie miał iskry odpadowej, teoretycznie można zastosować mechanizm rozrządu silnika w celu opóźnienia iskry. Jednak w praktyce mechanizm rozrządu prawie nigdy nie jest w stanie opóźnić iskry do położenia, które jest potrzebne do pracy bez paliwa kopalnego, a zatem i tak potrzebny będzie pewien rodzaj obwodu opóźniającego.

Rodzaj potrzebnego obwodu opóźniającego nazywa się „monostabilnym”, ponieważ ma tylko jeden stan stabilny. Podstawowym obwodem tego typu jest:




Jeśli nie jesteś zaznajomiony z obwodami elektronicznymi, zapoznaj się z samouczkiem elektroniki dla początkujących znajdującym się w załączniku, który wyjaśnia, jak działają obwody i jak zbudować dowolny prosty obwód od zera. Możemy użyć dwóch z tych obwodów, pierwszego zapewniającego regulowane opóźnienie, a drugiego krótkiego impulsu dla obwodu zapłonowego w celu wytworzenia iskry:





Wykonywanie gazu HHO
Gdy generator pracuje, mamy gotowy zapas energii elektrycznej pochodzący z urządzenia, które zostało specjalnie zaprojektowane do dostarczania dużych ilości energii elektrycznej do dowolnego wymaganego zastosowania. Nie mamy do czynienia z wolnymi mocami niektórych niskiej jakości alternatorów samochodowych, ale mamy do dyspozycji znaczną moc elektryczną.

To powiedziawszy, już opisane elektrolizery są wydajne i jest mało prawdopodobne, aby przy zastosowaniu jednego z tych projektów potrzebna była nadmierna moc. Innym wygodnym czynnikiem jest to, że jest to aplikacja stacjonarna, więc rozmiar i waga elektrolizera wcale nie jest ważna, a to daje nam dodatkową elastyczność w wyborze rozmiarów.

Ponieważ jest to aplikacja, w której wysoce prawdopodobne jest, że elektrolizer będzie pracował przez długi czas bez nadzoru, należy zapewnić zautomatyzowany system zaopatrzenia w wodę. Główne szczegóły takiego systemu zostały już omówione, ale do tej pory nie zajęto się przełączaniem pompy wodnej. Sama pompa wodna może być zwykłą pompą spryskiwacza szyby przedniej i potrzebujemy jakiegoś rodzaju przełącznika, który działa na poziomie elektrolitu w elektrolizerze. Wystarczy wyczuć poziom w jednym z ogniw elektrolizera, ponieważ zużycie wody będzie prawie takie samo w każdym ogniwie. Jeśli wykonasz elektrolizer w odpowiednim rozmiarze lub kształcie, możesz zastosować prosty, miniaturowy przełącznik pływakowy. Jeśli wolisz, możesz sterować elektronicznym czujnikiem poziomu, używając dwóch śrub z boku elektrolizera jako czujnika poziomu. Odpowiednim obwodem do tego prostego zadania przełączania może być:




Gdy poziom elektrolitu w elektrolizerze styka się z górną łbem śruby, obwód jest wyłączany, a pompa wodna wyłączana. Elektrolit ma niską oporność na przepływ prądu, a zatem łączy rezystor 4,7 K z podstawą pary Darlinga BC109 (jak opisano w załączniku). Dzięki temu dwa tranzystory są w pełni włączone, co utrzymuje połączenie rezystora 8,2 K znacznie poniżej 0,7 wolta potrzebnego do włączenia tranzystora ZTX6533. Jeśli obawiasz się, że tranzystor ZTX6533 jest częściowo włączony, możesz dodać rezystor „R”, chociaż prototyp go nie potrzebował. Wartość wynosiłaby około 2 KB. Kiedy poziom elektrolitu spadnie poniżej górnej łby śruby, pierwsze dwa tranzystory wyłączają się, a tranzystor ZTX6533 jest następnie w pełni zasilany przez rezystor 4,7 K i rezystor 8,2 K szeregowo, zapewniając 150 mA potrzebny do przekaźnika w pełni włączony. Obwód pobiera około 5 mA w stanie gotowości. Liczby na symbolu przekaźnika odpowiadają liczbom na typowym przekaźniku samochodowym 12 woltów. Użycie dwóch tranzystorów BC109 jako przedniej części pozwala na użycie tego obwodu z wodą wodociągową, jeśli chcesz. Jednak kontrola poziomu wody w celu doprowadzenia wody do zamgławiacza stawowego lub urządzenia do zamgławiania rurki Venturi nie wymaga żadnego wymyślnego mechanizmu. Standardowy mechanizm zaworów kulowych, który jest używany z toaletami, jest dość wystarczający, szczególnie jeśli stosuje się pływający zamgławiacz stawu, ponieważ utrzymuje on swoją optymalną głębokość pod powierzchnią, więc ogólna głębokość nie jest w żaden sposób krytyczna, oczywiście pod warunkiem , głębokość jest wystarczająca do prawidłowego unoszenia się mgły.


Startowy:
Przy pozostawieniu na dowolny czas ciśnienie gazu w elektrolizerze spadnie, ponieważ natura gazu HHO zmienia się. Oznacza to, że nie będzie wystarczającej ilości gazu HHO do uruchomienia silnika i nie będzie więcej gazu, dopóki silnik nie uruchomi generatora. Aby poradzić sobie z tą sytuacją, dołączono akumulator samochodowy ołowiowo-kwasowy, który można włączyć w celu wymiany generatora na krótki okres przed uruchomieniem silnika. Włączenie to daje ogólny układ:




Taki układ doskonale nadaje się do obsługi standardowego generatora bez użycia jakiegokolwiek paliwa kopalnego. Należy zauważyć, że chociaż nie trzeba kupować paliwa kopalnego, aby uruchomić ten system generatora, moc elektryczna jest daleka od darmowej i jest w rzeczywistości dość droga, ponieważ istnieje koszt zakupu generatora, elektrolizera i niewielkiego dodatkowego wyposażenia. Ponadto generatory mają określony okres użytkowania, dlatego należy je odnowić lub wymienić.

Można również zauważyć, że jeśli generator tego typu będzie używany w środowisku miejskim, bardzo pożądane byłoby dodanie przegród i obudowy redukujących dźwięk. W tej chwili jestem świadomy dziewięciu różnych generatorów elektrycznych, które zostały przystosowane do działania na wodzie. Co najmniej cztery z nich pochodzą od różnych producentów. Metoda zmiany czasu i radzenia sobie z iskrą odpadową różni się od jednej adaptacji do następnej. Jeden użytkownik zmienił taktowanie zapłonu w swoim generatorze na Top Dead Center, obracając tarczę rozrządu do pozycji nieprzewidzianej przez producenta. Tarcza rozrządu jest utrzymywana na miejscu przez pręt blokujący („klucz”), który wpasowuje się w kanał wycięty w wale silnika, dopasowując go do podobnego kanału wyciętego w tarczy. Zmiana została osiągnięta przez wycięcie nowego kanału w wale, umożliwiając umieszczenie tarczy rozrządu dalej wokół wału, powodując wymagane opóźnienie rozrządu. Takie ustawienie powoduje również, że iskra odpadów jest nieskuteczna i można ją zignorować. Chociaż ta metoda wymaga wycięcia szczeliny, eliminuje potrzebę jakiejkolwiek elektroniki i jest to bardzo proste rozwiązanie.

Wykazano, że szybkość produkcji gazu wynosząca około 3 l / min (180 l / h) jest wystarczająca do uruchomienia generatora, który wytwarza 5500 watów wyjściowej mocy elektrycznej. Zysk polega na uruchomieniu generatora jako silnika parowego wewnętrznego spalania, a nie na dużej wydajności elektrolizera. Fakty mówią same za siebie, z kilkoma osobami rozrzuconymi po całym świecie, które już korzystają z generatorów na wodzie. Wiele różnych konstrukcji generatorów zostało dostosowanych, zazwyczaj poprzez modyfikację koła zamachowego, wypełnienie rowka wpustowego i przecięcie drugiego, aby uzyskać iskrę 2 stopnie za TDC. Doświadczenie pokazuje, że generator benzynowy Honda V-twin 6,6 kVA i silnik Vanguard V-twin działają bardzo dobrze przez długi czas, gdy są przystosowane do pracy wyłącznie na wodzie.


Problemy z zużyciem
Mężczyzna mieszkający na Alasce ma bardzo duże doświadczenie w stosowaniu odnawialnych źródeł energii i niekonwencjonalnych systemów paliwowych. Jego doświadczenia mogą być pomocne dla każdego, kto zamierza korzystać z generatora elektrycznego, czy to na wodzie, czy na paliwie kopalnym. Przypomina doświadczenia przyjaciela:

Postanowił żyć poza siecią, ponieważ podłączenie do sieci będzie kosztowało go 20 000 USD, a ponieważ jego dom nie był tak duży, postanowił wybrać alternatywną trasę. Zaprojektowaliśmy system, który wykorzystywałby falownik 4 kW i miałby 8 kW generator Briggs & Stratton o mocy udarowej 13 kW, do tworzenia kopii zapasowych. System ma 6 paneli słonecznych i 24-woltowy zestaw akumulatorów o pojemności 400 A. Podczas długich letnich dni na Alasce panele słoneczne mają wystarczającą pojemność do ładowania zestawu akumulatorów w słoneczne dni. Jednak, gdy dzień jest zachmurzony lub gdy jest zima, gdy jest tylko sześć godzin światła słonecznego, zestaw akumulatorów nie jest w pełni naładowany. W tej chwili generator służy do uzupełniania baterii akumulatorów.

Generatory amerykańskie mają zwykle dwa lub cztery wyjścia 120 V, każdy o mocy 15 A, plus jedno wyjście 240 V o mocy 33 A. Jeśli jedno z dwóch 120-woltowych wyjść zostanie użyte do naładowania zestawu akumulatorów, wtedy pozostanie Ci tylko drugie 120-woltowe wyjście na inne potrzeby energetyczne w czasie ładowania zestawu akumulatorów. Nie jest to zadowalające ustawienie, ponieważ praca z jednym polem przy maksymalnej mocy, a drugim lekko obciążonym lub nieużywanym, powoduje nierównowagę pola w generatorze, nierównowagę korbową silnika oraz awarię pierścienia lub regulatora w ciągu sześciu miesięcy. Powoduje również głośną pracę i nadmierne zużycie paliwa.

Działa w ten sposób, zapewniając 60-amperową stawkę ładowania, generator pracował mocno i głośno przez dwie do dwóch i pół godziny dziennie, a jego uruchomienie kosztowało 350 USD miesięcznie za benzynę. Generator zepsuł się po czterech miesiącach.

Aby zrównoważyć obciążenie zastępczego generatora, zakupiono transformator obniżający o wartości 15 kVA, kosztujący mniej niż 1000 USD, aby można było wykorzystać moc wyjściową o napięciu 240 woltów do zasilania urządzeń o napięciu 120 woltów. Zastosowany do tego transformator musi mieć zdolność do obsługi mocy większą niż zdolność udarowa generatora. Główną zaletą jest to, że prąd generatora jest zmniejszony o połowę dla każdego poziomu pobieranego prądu urządzenia, ponieważ sprzęt działa tylko przy połowie napięcia generatora.

Zastosowanie tego transformatora miało ogromną różnicę, zapewniając zrównoważoną moc wyjściową i zapewniając 90-amperową szybkość ładowania zestawu akumulatorów, a także mając wystarczającą moc do zasilania innych urządzeń gospodarstwa domowego podczas ładowania zestawu akumulatorów. Rezultatem był czas ładowania wynoszący zaledwie godzinę i dwadzieścia minut dziennie, przy generatorze pracującym cicho i płynnie. Zużycie paliwa również spadło do zaledwie 70 USD miesięcznie, co stanowi zaledwie jedną piątą tego, co było, pokrywając koszt transformatora w ciągu czterech miesięcy. Ten generator działa teraz od dwóch lat bez żadnych problemów.




Konwersja Generatora Krok po Kroku

Selwyn Harris z Australii uprzejmie zgodził się udostępnić szczegółowe informacje na temat tego, w jaki sposób dokonuje konwersji standardowego generatora elektrycznego, aby mógł on działać tylko na wodzie. Generator, którego używa jako przykładu do tego samouczka, to generator GX4000i:




Dostawcą jest AGR Machinery, australijska firma na eBayu, która kupuje zapasy od upadłych firm i odsprzedaje sprzęt. Dostawca mówi: Idealny do zasilania średnich obciążeń, takich jak:

• Elektronarzędzia - jedno- i trójfazowe
• Konsole do gier, aparaty cyfrowe
• Laptopy, kamery
• Oświetlenie i kuchenki mikrofalowe
• Wiertła, szlifierki
• Urządzenia kuchenne obciążone rezystancyjnie (tj. Ekspres do kawy, toster)
• Awaryjne zasilanie awaryjne domu, w którym wymagana jest moc 240 V.
• Ponadto jednostki te są znacznie cichsze od innych ze względu na udoskonaloną technologię silnika

Cechy:
• Silnik klasy komercyjnej: 4-suwowy silnik o pojemności 196 cm3, 7 koni mechanicznych, górny wałek rozrządu, T.D.I. zapłon
• Maksymalna moc wyjściowa 4,0 kVA przy 240 lub 415 V AC (moc znamionowa: 2,7 kilowata)
• Wysokiej jakości konstrukcja o dużej wytrzymałości
• AVR (automatyczny regulator napięcia)
• Trzy chronione gniazda 240 V i jeden 415 V.
• 100% czysty rdzeń miedziany
• Bezpośredni napęd bez przekładni
• Solidna konstrukcja z kwadratową ramą
• Łatwy - start z odrzutem
• Pojemność oleju: 0,7 litra
• Wykończenie proszkowe
• Lekki i kompaktowy dla łatwego manewrowania (38,5 kg)
• Poziom hałasu: 69 dB

Pierwszym krokiem konwersji jest usunięcie zbiornika paliwa, który jest przytrzymywany za pomocą czterech śrub:




Umożliwia to dostęp do gaźnika, który jest następnie usuwany, ponieważ nie będzie używany:




Następnym krokiem jest zbudowanie mechanizmu zaworu zwalniającego ciśnienie, który ochroni urządzenie przed uszkodzeniem w mało prawdopodobnym przypadku gwałtownego wzrostu ciśnienia spowodowanego niechcianym zapłonem mieszanki gazów HHO stosowanej do zasilania generatora. W tym celu części są kupowane w lokalnym sklepie z narzędziami. Łączniki mosiężne to lufa 12 mm, żeńska złączka T 12 mm i reduktor węża 12 mm do 9 mm, jak pokazano tutaj:





Okucia z tworzywa sztucznego z PCV to reduktor ½ ”do 1-1 / 4” i nasadka końcowa 1-1 / 4 ”, wraz z kulką od starej myszy i stosunkowo słabą sprężyną dociskową, która utrzymuje piłkę na miejscu podczas normalnej pracy, gdy ciśnienie gazu jest niskie:





Te elementy są następnie montowane w celu wytworzenia zaworu upustowego:





Wnętrze lampy błyskowej wygląda następująco:



Kula jest utrzymywana na miejscu przez sprężynę, umożliwiając przepływ HHO obok niej, ale jeśli nastąpi nagły wzrost ciśnienia, piłka jest zmuszana do góry, otwierając ścieżkę do wielu otworów wywierconych w plastikowych łącznikach:



Gdy ciśnienie gazu ponownie spadnie, sprężyna popycha kulkę w dół, aby zamknąć otwory zwalniające ciśnienie.

Jednak Selwyn dodaje do zestawu dodatkowy zawór sprężynowy. Ten jest w przypadku, gdy elektrolizer nie wytworzy wystarczającej ilości gazu w przypadku nagłego wzrostu zapotrzebowania. Zawór ten jest oznaczony jako zawór „próżniowy”, chociaż ściśle mówiąc, dotyczy on raczej zredukowanego ciśnienia niż rzeczywistej próżni. Układ pokazano poniżej. Proszę zwrócić uwagę na fakt, że Selwyn używa stylu elektrolizera w stylu Hogga i że konstrukcja ma wbudowany bubbler, więc jeśli używasz innego projektu elektrolizera, upewnij się, że używasz co najmniej jednego bubblera między elektrolizerem a silnik, pomimo faktu, że istnieje bardzo małe prawdopodobieństwo, że silnik się zapali i spowoduje zapłon gazu HHO w elektrolizerze. W przypadku silnika tego rozmiaru odpowiedni powinien być elektrolizer, który wytwarza 4,5 lub 5 l / min HHO.

Dodanie mgły zimnej wody przez rurkę Venturiego, jak pokazano, zarówno obniża temperaturę silnika, jak i zwiększa moc silnika, ponieważ mgła natychmiast zamienia się w parę płomieniową, gdy zapala się gaz HHO, podnosząc ciśnienie wewnątrz cylindra i zwiększając moc wyjściową.



Następnie wycinany jest kawałek aluminiowej płyty o grubości 6 mm (¼ ”) i dopasowywany do wielkości uszczelki gaźnika, która nie jest elementem symetrycznym. Odbywa się to poprzez śledzenie uszczelki i przeniesienie jej na aluminiową płytkę, wywiercenie otworów, a następnie wycięcie kształtu konturu. Krawędzie są następnie segregowane, aby dobrze pasowały do portu silnika.





Rury, płyta nośna, odciążenie, odciążenie, uszczelki, nakrętki i śruby są następnie montowane, jak pokazano powyżej. Większość elementów zaworów ograniczających ciśnienie pokazanych na zdjęciu zostało pomalowanych, co pozwala ukryć stosowane materiały.

W tym momencie do wlotu podłączany jest elektrolizer dowolnej konstrukcji, który może wytwarzać co najmniej 4,5 litra mieszanki gazów HHO na minutę. Elektrolizerem najczęściej używanym przez Selwyn jest ujawniony wcześniej projekt Hogga.



Ręczny start-pull i pokrywa generatora są teraz zdjęte. Wystarczy zdjąć cztery śruby, aby zdjąć osłonę:



Jest to silnik ze ściągaczem rozrusznika i zdjętą pokrywą dmuchawy. W „A” można zobaczyć typ impulsu magnetycznego zapłonu rozładowania tranzystora w jego pierwotnej pozycji, przykręcony na 8 stopni przed górnym martwym punktem. Należy to usunąć i włożyć aluminiową płytkę, aby umożliwić montaż TDI w nowej pozycji. Ze względu na nowe paliwo konieczne jest opóźnienie układu zapłonowego. Można to zrobić na jeden z dwóch sposobów, z których żaden nie jest szczególnie łatwy, dlatego może być potrzebna pomoc sklepu inżynierskiego. Najprostszym sposobem jest zmodyfikowanie zainstalowanego zapłonu do Top Dead Center. Oto aluminiowa płyta adaptera TDI Selwyn, którą wykonał z blachy aluminiowej o grubości 2 mm:



Na tym zdjęciu zarys portu wlotowego paliwa jest zasłonięty, ponieważ został tymczasowo zablokowany podczas budowy. Narzędziami potrzebnymi do budowy tych elementów są wiertarka i piła osadzona z metalowym ostrzem. Selwyn zastosował tę metodę zmiany czasu na swoim własnym mniejszym generatorze, który działa bezproblemowo przez rok. Celem jest opóźnienie iskry zapłonowej z 8 stopni przed Top Dead Center do Top Dead Center lub o 1 stopień po TDC. Pozwala to na dobrą iskrę na skoku sprężania, a gdy pojawia się iskra odpadowa, zawór wlotowy jeszcze się nie otworzył, więc w obszarze zapłonu nie ma HHO. Oznacza to, że zawór wylotowy właśnie się zamknął, a zawór wlotowy jeszcze się nie otworzył. Powoduje to dobry skok sprężania dla HHO i nie próbuje wysłać tłoka do tyłu z powodu przedwczesnego zapłonu mieszanki gazowej. Powyższe zdjęcie pokazuje aluminiową płytę zamontowaną i gotową do odbioru. Na płycie tej muszą być wywiercone otwory powietrzne, aby umożliwić przepływ powietrza chłodzącego przez żebra silnika za nią.

Płyta adaptera TDI wygląda następująco:



Jak pokazano poniżej, płyta wsporcza jest wywiercona otworami wentylacyjnymi. Na tym zdjęciu płyta adaptera spoczywa na płycie wsporczej. Później, gdy ustalona zostanie pozycja czasowa TDC, płyta adaptera zostanie do niej przykręcona przy użyciu trzech otworów u góry i u dołu na białej płytce. Spowoduje to zablokowanie synchronizacji dla tego ustawienia i synchronizacja nigdy nie zostanie zmieniona. W 2010 r.,

Podczas adaptacji poprzedniego generatora, poproszono doświadczonego mechanika o ustalenie pozycji płyty TDI i za to naliczono sześćdziesiąt dolarów australijskich.


Na koniec osłony i uchwyt rozrusznika muszą zostać ponownie przykręcone.

Zamiast płacić komuś innemu za ustawienie nowego czasu zapłonu, można to zrobić samemu. Jedna skuteczna metoda jest następująca:


1. Zaznacz obudowę silnika w dogodnym miejscu, jak pokazano na żółto na tym zdjęciu:



2. Wyjmij świecę zapłonową i włóż długi śrubokręt, aż poczujesz górną część tłoka. Ręcznie obróć silnik (zgodnie z ruchem wskazówek zegara dla tego generatora, co widać z zakrzywionych elementów wentylatora na kole zamachowym), aż śrubokręt nie będzie już popychany do góry. Dokładne znalezienie tego punktu może zająć więcej niż jeden obrót. Po znalezieniu tego punktu zaznacz koło zamachowe bezpośrednio w linii z wykonanym właśnie znakiem obudowy. To oznaczenie musi być bardzo dokładne.

3. Kontynuuj obracanie koła zamachowego bardzo powoli, aż śrubokręt zacznie ponownie opadać i zaznaczyć ten punkt na kole zamachowym. Znów to oznaczenie musi być bardzo dokładne.

4. Zmierz odległość wzdłuż koła zamachowego między dwoma właśnie wykonanymi znakami koła zamachowego, a następnie narysuj większy znak na kole zamachowym dokładnie w połowie odległości między dwoma znakami. Jeśli zostanie to dokładnie wykonane, ten nowy punkt znajduje się w miejscu, w którym znajduje się koło zamachowe, gdy tłok znajduje się dokładnie w Top Dead Center, czyli tam, gdzie chcemy, aby iskra wystąpiła. Oznaczenie na kole zamachowym Selwyn wygląda następująco:



5. Dalej jest trochę arytmetyki. Średnica koła zamachowego wynosi 180 mm, co oznacza, że jego obwód wynosi 3,14159 x 180 = 565,5 mm, a ponieważ w każdym obrocie koła zamachowego jest 360 stopni, zewnętrzna krawędź koła zamachowego przesunie się o 1,57 mm dla każdego z tych stopni.

Specyfikacja silnika stwierdza, że czas zapłonu wynosi 8 stopni przed górnym martwym punktem i chcemy, aby iskra pojawiła się dokładnie w TDC, co oznacza, że chcemy, aby 8 x 1,57 = 12,5 mm obwodu koła zamachowego minęło, zanim pojawi się iskra.

6. Aby osiągnąć to opóźnienie w czasie zapłonu, TDI należy przesunąć o 12,5 mm w kierunku, w którym obraca się koło zamachowe. Zauważysz, że dla tej ważnej zmiany taktowania regulacja TDI jest bardzo mała, tylko pół cala.

7. Po dokonaniu regulacji TDI, rozrząd można sprawdzić za pomocą samochodowej lampki rozrządu podłączonej do przewodu świecy zapłonowej. Silnik można obracać za pomocą wiertarki elektrycznej. Ponieważ koło zamachowe obraca się szybko, a błysk światła światła rozrządu jest bardzo krótki, sprawia, że znak koła zamachowego wydaje się być nieruchomy, mimo że bardzo szybko mija. Jeśli regulacja TDI jest prawidłowa, wówczas środkowy znak wykonany na kole zamachowym będzie wyglądał na nieruchomy i dokładnie ustawiony w linii ze znakiem wykonanym na obudowie.

Dokładnie tak się stało, gdy silnik Selwyn dostosował czas, ale ważnym czynnikiem jest to, aby iskra znajdowała się blisko punktu w górnym martwym punkcie, aby upewnić się, że zawór wlotowy jest całkowicie zamknięty przed wystąpieniem iskry. Dwa stopnie za Top Dead Center jest popularnym punktem dla iskry w wielu istniejących konwersjach generatorów, o których mi mówiono, być może w celu zmniejszenia obciążenia korbowodu tłoka. Oto zdjęcie najnowszej konwersji generatora Selwyn po sprawdzeniu jej nowego zapłonu:



8. Większość małych silników benzynowych ma czas zapłonu ustawiony między 8 stopni a 10 stopni przed Top Dead Center. Jeśli tak się stanie, że nie wiesz, jaki jest czas konkretnego generatora, wykonaj procedurę znakowania koła zamachowego z kroku 4 powyżej, ale wykonaj trzy dodatkowe znaki po każdej stronie znaku TDC. Umieść te znaki w odległości 1,5 mm od siebie, a następnie utworzą skalę, która pokazuje każdy stopień od 3 stopni przed TDC do 3 stopni po TDC. Gdy używane jest światło synchronizacji, pokazuje ono dokładnie, gdzie pojawia się iskra, a jeśli silnik miał pierwotną synchronizację iskry, która nie była 8 stopni przed TDC, wówczas skala pokazuje natychmiast, o ile dalej należy przesunąć TDI, aby ustawić iskrę dokładnie tam, gdzie chcesz.


Mgła z zimnej wody.
Dostarczanie drobnych kropel wody do silnika można wykonać na dwa różne sposoby. Pierwszym sposobem jest użycie rurki Venturiego, która wytwarza drobny strumień kropelek, gdy powietrze szybko przepływa przez mały wypełniony wodą otwór. Być może nie zauważyłeś, ale ta metoda była szeroko stosowana w sprayach perfum i jest bardzo skuteczna. Selwyn opisuje, jak buduje rurkę Venturiego:

Zastosowano miedzianą rurkę o krótkiej długości 5 lub 6 mm średnicy. Jest to ogólnie dostępne jako źródło centralnego ogrzewania, a jeśli istnieją jakieś trudności ze znalezieniem, wtedy lokalny garaż może prawdopodobnie skierować cię do dostawcy (jeśli nie dadzą ci tylko krótkiej długości z własnych zapasów).



Miedziana rura jest następnie podgrzewana za pomocą palnika gazowego hydraulika i bardzo powoli i ostrożnie wyginana do pokazanego powyżej kształtu. Niektórzy ludzie uważają, że pomocne jest wstawienie do rury odpowiedniej długości elastycznego materiału przed rozpoczęciem gięcia - coś w rodzaju zwiniętego stalowego materiału sprężynowego stosowanego do podparcia kurtyn siatkowych - ponieważ pomaga to uniknąć zgięcia miedzianej rury podczas zginania.

Następnie koniec rurki miedzianej jest wypełniony srebrnym lutem, a koniec spłaszczony. Następnie przez srebrną wtyczkę wierci się mały otwór. Do tego celu należy użyć możliwie najmniejszego wiertła, chociaż może być konieczne wywiercenie otworu do nieco większej średnicy, w zależności od wymagań silnika (co stwierdzono w kolejnych próbach):



Tę rurkę Venturiego należy wsunąć w ostatnią mosiężną złączkę przed silnikiem, więc otwór mosiężny zostanie wywiercony przez otwór 1/4 cala, a następnie wiertło wyjmowane jest bardzo powoli pod niewielkim kątem, przy czym kąt oporu spada wzdłuż długości osi złączki mosiężnej. Miedziana rurka Venturiego jest następnie wkładana przez otwór i umieszczana w taki sposób, aby otwór Venturiego był dokładnie wyrównany z linią środkową mosiężnego łącznika i umieszczony dokładnie w środku przekroju mosiężnego łącznika, a następnie lutowany w miejscu:




Metodą używaną przez Selwyn do zablokowania końca miedzianej rurki srebrnym lutem jest uszczelnienie drugiego końca rurki taśmą i wypełnienie rurki drobnoziarnistym piaskiem w następujący sposób:




A następnie rura jest podgrzewana płomieniem palnika gazowego, a lut spływa do górnej części rury. Gdy lutowie ostygnie, taśma jest usuwana, a piasek usuwany przez stukanie rurki. Kiedy otwór zostanie wywiercony przez lut, wdmuchiwane jest przez niego powietrze, aby usunąć pozostały piasek, a następnie woda przepływa przez otwór. Ponieważ rura jest krótka, wszelki pozostały piasek można usunąć za pomocą środka do czyszczenia rur lub podobnego smukłego urządzenia do czyszczenia. Zainstalowaną rurkę Venturiego można zobaczyć tutaj:




Drugim sposobem wprowadzenia mgły zimnej wody do strumienia powietrza wchodzącego do silnika jest użycie komercyjnego „zamgławiacza stawowego”, który można kupić w punktach zaopatrzenia zwierząt. Muszą być zasilane elektrycznie i umieszczone we własnym pojemniku na wodę. Niektóre bardziej zaawansowane wersje unoszą się na powierzchni wody, dzięki czemu sekcja wytwarzająca mgłę jest zawsze zanurzona na idealnej głębokości roboczej poniżej powierzchni wody.

Generator powinien działać dobrze z 5 l / min gazu HHO i mgły zimnej wody. Można zastosować dowolny projekt elektrolizera. Jednak w połączeniu z wodą deszczową elektrolizer Hogg pobiera około 1,4 ampera na ogniwo, co daje łączny pobór około 115 watów przy zasilaniu z 12 woltów. Chociaż woda deszczowa jest podobno czysta, w rzeczywistości jest rzadko, a jej zdolność do przenoszenia prądu różni się znacznie w zależności od miejsca, a jeszcze bardziej w poszczególnych krajach. Jednak w odniesieniu do wody Selwyn mówi:

Używana przeze mnie woda jest uzdatniana w specjalny sposób, aby zapewnić, że elektrolizer działa w najniższej możliwej temperaturze i natężeniu. Do tego niezbędna jest woda deszczowa, a woda deszczowa ze stalowego dachu jest najlepsza. Woda jest następnie uzdatniana przez włożenie podwójnej cewki drutu ze stali nierdzewnej do objętości około 5 litrów wody. Do cewek doprowadzane jest napięcie 12 woltów prądu stałego, a uzyskany prąd przepływa przez cewki przez około 5 godzin. Powoduje to powstanie gorącej i bardzo brudnej wody. Następnie woda jest filtrowana za pomocą filtra 0,5 mikrona, dzięki czemu woda jest gotowa do użycia w elektrolizerze. Jeśli potrzeba więcej wody, powiedzmy 30 litrów, pozostaw cewki na co najmniej 24 godziny. Używam starej 35-litrowej beczki piwa i przygotowuję 30 litrów na raz. Głównym powodem tego jest usunięcie wszystkich ciał stałych zawieszonych w wodzie, aby nie zatkały siatki ze stali nierdzewnej wewnątrz elektrolizera.

Po zakończeniu budowy elektrolizera Hogg, elektrody siatkowe ze stali nierdzewnej należy poddać obróbce i wyczyścić. W tym celu używam wody destylowanej i napełniam elektrolizer wystarczającą ilością do pokrycia wszystkich płytek, a następnie dodaj 1 paczkę kwasu cytrynowego na każde 3 litry wody użytej do napełnienia elektrolizera. Mam kwas cytrynowy ze strony tutaj, która jest dostawcą tylko w Australii, a każda paczka zawiera około 22 gramów kwasu cytrynowego:




Pompy są następnie uruchamiane przez około godzinę, po czym rurki Hogga są całkowicie płukane wodą destylowaną, a następnie pozostawione do całkowitego wyschnięcia. Usuwa to wszelkie pozostałości z elektrod siatkowych ze stali nierdzewnej, dzięki czemu tempo produkcji gazu jest znacznie większe.

Używam zwykłego akumulatora samochodowego do generowania gazu HHO potrzebnego do uruchomienia generatora, po czym do utrzymania doładowania akumulatora rozruchowego używa się standardowej ładowarki zasilanej z wyjścia generatora.


Uwaga: Niniejszy dokument został przygotowany wyłącznie w celach informacyjnych i nie należy go interpretować jako zachęty do budowy jakiegokolwiek nowego urządzenia ani do adaptacji istniejącego urządzenia. Jeśli podejmujesz jakiekolwiek prace budowlane, robisz to całkowicie na własne ryzyko. Ty i tylko ty jesteś odpowiedzialny za swoje własne działania. Dokumentu tego nie należy postrzegać jako poparcia dla tego rodzaju adaptacji generatora ani jako żadnej gwarancji, że taka adaptacja będzie dla Ciebie osobista. Niniejszy dokument opisuje jedynie osiągnięcia innych osób i nie należy uważać go za niezawodny plan do replikacji przez kogokolwiek innego.

Istnieją filmy z YouTube, które pokazują, że generatory działają na czymś, co wydaje się być tylko samym gazem HHO i chociaż operacja nie wydaje się być bliska pełnej mocy, dodanie mgły zimnej wody prawdopodobnie spowodowałoby poważną różnicę w wydajności, ale pokazuje, że generator z pewnością można uruchomić bez użycia paliwa kopalnego. Obwód iskrowy w pierwszym filmie wydaje się być zasilany przez małą jednostkę sieciową, ale ponieważ generator świeci potężną lampą, to wejście elektryczne może prawie na pewno zostać zaspokojone przez moc wyjściową generatora podczas jego działania.



Uruchamianie Niezmodyfikowanego Generatora w HHO


Powód modyfikacji standardowych generatorów, jak pokazano powyżej, wynika z faktu, że mieszanka gazów HHO wytwarzana przez elektrolizer zapala się około tysiąc razy szybciej niż paliwo węglowodorowe, a zatem iskra, która zapala paliwo, musi być opóźnionym. Mechanicznej adaptacji generatora można uniknąć, jeśli mieszanka gazów HHO zostanie zmodyfikowana w taki sposób, aby zapalała się wolniej. To może i zostało zrobione.

David Quirey z Nowej Zelandii od wielu lat eksploatuje niezmodyfikowany generator i palnik spawalniczy na wyjściu HHO ze swojego własnego projektu elektrolizera o prędkości 6 l / min. Patent USA nr 308 276 Henry Paine'a z dnia 18 listopada 1884 r. Stwierdza, że gaz HHO można przekształcić w wygodniejszy gaz, który jest łatwiejszy w obsłudze, poprzez prosty proces przepuszczania go przez odpowiedni płyn, taki jak terpentyna lub olej lniany. Chociaż nieświadomy patentu Henry'ego Paine'a, David odkrył tę technikę niezależnie i rozszerzył tę technologię, aby prędkość zapłonu gazu można było ustawić ręcznie.

Jedną ważną kwestią, na którą podkreśla David, jest to, że istotne jest, aby HHO pochodzący z elektrolizera przepuszczano przez zwykły barbotaż zawierający wodę, zanim przejdzie on przez drugi barbotaż zawierający ciecz modyfikującą. David odkrył, że lżejsza ciecz, aceton, działa lepiej niż ciecze sugerowane przez Henry'ego Paine'a, chociaż można stosować benzynę lakową, czterochlorek węgla, paliwo lotnicze, heksan, a nawet benzynę, i którykolwiek z nich spowolni prędkość płomienia do prędkości butanu . Jeśli płomień jest używany do specjalistycznych zadań, takich jak tworzenie biżuterii lub dmuchanie szkła, może być korzystna jedna konkretna ciecz modyfikująca. Należy pamiętać, że barbotaż trzymający aceton musi być wykonany ze stali nierdzewnej, ponieważ aceton może rozpuszczać niektóre tworzywa sztuczne.

David dodatkowo zmodyfikował charakterystykę gazu wyjściowego, dodając procent niezmodyfikowanego gazu HHO. Chociaż jest to właściwie, subtelne i wyrafinowane, ogólny system Davida jest łatwy do zrozumienia. Stosunek dwóch gazów jest regulowany przez ustawienia dwóch zaworów sterujących, jak pokazano tutaj:




Dostosowanie stosunku zmodyfikowanego HHO do niezmodyfikowanego HHO pozwala na wysoki stopień kontroli właściwości uzyskanej mieszanki gazów. Ponadto David opracował elektroniczny system kontroli, który nadzoruje przepływ gazu i zarządza nim w zależności od potrzeb użytkownika w danym momencie. Rezultatem jest system, który pozwala wodzie i elektryczności na dostarczanie gazu, który może być wykorzystywany jako bezpieczne paliwo ogólnego przeznaczenia. Jeśli jest używany do uruchamiania generatora, wówczas system wydaje się samozasilany, jeśli część mocy wyjściowej generatora jest wykorzystywana do napędzania elektrolizera. Powinna istnieć możliwość zastąpienia zmodyfikowanej mieszanki gazu propanem lub butanem, a zatem obsługiwać szeroki zakres istniejących urządzeń do ogrzewania, gotowania i / lub oświetlenia.

David korzysta z generatora Hondy o mocy 4 koni mechanicznych, korzystając z tego systemu:




Generator działa bardzo dobrze dla Davida, ale podejrzewam, że gdyby mgła z zimnej wody została wprowadzona do powietrza wchodzącego, wówczas moc wyjściowa zostałaby zwiększona ze względu na zamienienie się mgły w parę i zapewnienie większego ciśnienia na tłoku podczas jego działania uderzenie. Alternatywnie, możliwe może być dopasowanie obecnej wydajności do mniejszego natężenia przepływu gazu, ewentualnie zasilając znacznie większy generator, jeśli byłoby to wymagane.

Należy zrozumieć, że David korzysta z elektroniki, która zarządza i kontroluje objętość przepływu gazu, dostosowując ją do potrzeb w danym momencie. W związku z tym prawdopodobne jest, że sześć litrów na minutę, które może wytworzyć elektrolizer Davida, w rzeczywistości nie jest zużywanych przez większość czasu. David wykonuje również spawanie, lutowanie twarde i cięcie przy użyciu tej samej zmodyfikowanej mieszanki gazów elektrolizera, która może zapewnić regulowane ciepło płomienia i długość płomienia o długości do dwóch stóp:







Dobrym pomysłem jest stosowanie sprawdzonej konstrukcji z pełną elektroniką sterującą. David może w tym pomóc w szczegółowych planach budowy krok po kroku i filmach instruktażowych.




Możesz skontaktować się z Davidem pod adresem dahq (at) clear.net.nz w celu uzyskania informacji o tym, co jest dostępne, aby pomóc Ci w chwili obecnej.

Korzystając z systemu do spawania, David używa zasilania sieciowego do zasilania elektrolizera, przy czym układ wygląda następująco:




Ograniczniki cofania mają konstrukcję wypełnioną piaskiem i dlatego są montowane pionowo. Szybkość produkcji gazu jest kontrolowana za pomocą tego obwodu:




Pierwsza część obwodu Davida Quireya działa bardzo podobnie do ściemniacza. Sieć 230 V prądu przemiennego jest zasilana przez włącznik / wyłącznik, a następnie przez zwykły bezpiecznik sieciowy. Przepływ prądu przez obwód jest blokowany przez triak BT139, dopóki nie otrzyma impulsu z diody db3 (która jest składnikiem specjalnie zaprojektowanym do dostarczania impulsów do triaka).

Gdy napięcie narasta na kondensatorze 68 nanofaradów, ostatecznie osiąga punkt, w którym wyzwala triak, który następnie włącza się i pozostaje włączony, dopóki napięcie sieciowe nie spadnie ponownie do zera. Rezystor zmienny 500K ustawia szybkość, z jaką kondensator ładuje się, a więc kontroluje czas, w którym triak jest włączony w danej sekundzie (a więc poziom mocy doprowadzanej dalej do reszty obwodu). Dzieje się tak zarówno na dodatniej połowie fali prądu przemiennego, jak i na ujemnej połowie napięcia sieci zasilającej falę sinusoidalną. Zarówno diak, jak i triak działają z prądem przemiennym i wyzwalają 100 lub 120 razy na sekundę w zależności od częstotliwości, z jaką działa lokalna sieć zasilająca.

Przepływ prądu jest następnie przekazywany do prostownika mostkowego w celu przekształcenia prądu przemiennego w pulsujący prąd stały, a kondensator C1 o napięciu znamionowym 400 woltów wygładza powstały prąd stały. Ogniwo Davida ma dużą liczbę płyt, a więc działa przy 300 woltach wytwarzanych przez ten system. Amperomierz między mostkiem diodowym a ogniwem wskazuje przepływ prądu, a więc ilość wytwarzanego gazu w danym momencie.

Ograniczniki retrospekcji są zbudowane tak, jak pokazano tutaj:




Serdeczne podziękowania należą się Davidowi Quireyowi za swobodne dzielenie się jego projektem i doświadczeniami.


Patrick Kelly
http://www.free-energy-info.com
http://www.free-energy-info.tuks.nl