Proste Urządzenia Darmowej Energii


W darmowej energii nie ma nic magicznego, a przez „swobodną energię” rozumiem coś, co wytwarza energię wyjściową bez potrzeby używania paliwa, które musisz kupić.


Rozdział 20: Cela i Cewka Joe

Urządzenie o nazwie „Joe Cell” było kiedyś jednym z najtrudniejszych urządzeń dla każdego eksperymentatora do prawidłowego działania, ale nowe dane projektowe to wszystko zmieniły. Jest to pasywne urządzenie do koncentrowania energii pobieranej z lokalnego środowiska i wymaga dużej wytrwałości i cierpliwości, aby użyć go do napędzania pojazdu. Oto kilka praktycznych informacji na temat Joe Cell.

W 1992 r. W Australii Graham Coe, Peter Stevens i Joe Nobel opracowali wcześniej opatentowane urządzenia, które są teraz znane pod ogólną nazwą „Joe Cell”. Peter przedstawił Grahamowi Joe i ponownie opracowali opatentowane komórki, o których Graham wiedział, używając materiałów z Lokalnego Zakładu Produkcji Mlecznej NORCO. Dwugodzinne wideo pokazujące Joe Cell zostało wyprodukowane przez Petera i Joe, a jednostka pokazana na filmie została dołączona do Mitsubishi Van Petera. Joe został skradziony i zabity jego pies, więc postanowił zachować niski profil, wyprowadzać się w dziczy i nie generować rozgłosu, pomimo prowadzenia dwugodzinnego nagrania wideo.

Po pierwsze, musisz zrozumieć, że w tym momencie budowanie i używanie komórki Joe dowolnej odmiany jest zarówno sztuką, jak i nauką. Można to najlepiej wyjaśnić, mówiąc, że tworzenie planów budowlanych przypomina raczej tworzenie planów malowania kopii słynnego obrazu Mona Lisy. Instrukcje do malowania mogą być:

1. Kup płótno, jeśli nie jest dostępne, oto jak je wykonać.
2. Kup farby na bazie oleju, jeśli nie są dostępne, oto jak je wykonać
3. Kup pędzel artystów, paletę i węgiel drzewny, jeśli nie są dostępne, oto jak je zrobić.
4. Oto jak malujesz obraz.

Nawet biorąc pod uwagę najbardziej kompletne i szczegółowe instrukcje, wiele osób, w tym ja, nie jest w stanie wyprodukować wysokiej jakości kopii Mona Lisa. Nie chodzi o to, że instrukcji w żaden sposób nie brakuje, to umiejętności i zdolności osoby podejmującej się zadania nie są odpowiednie do pracy. Kiedyś nie wszyscy, którzy zbudowali Joe Cell, odnieśli natychmiastowy sukces. Jednak ostatnie postępy to wszystko zmieniły.

Joe Cell jest w stanie zasilać silnik pojazdu bez konieczności korzystania z konwencjonalnego paliwa kopalnego. Więc na czym działa silnik? Sugeruję, że działa na polu energetycznym, o którym jeszcze nie wspomina głównego nurtu nauki. Nie jest niczym niezwykłym, że nowicjusze w tym temacie gubią się w samej celi. Komórka składa się z metalowego pojemnika z rurkami w środku. W pojemniku jest coś, co wygląda jak zwykła woda, a czasami ma na nim napięcie stałe. To powoduje, że wiele osób natychmiast wyciąga fałszywe wnioski, że jest to elektrolizer. Nie jest. Joe Cell nie przekształca wody w wodór i gazy tlenowe łączone w silniku. Woda w komórce Joe nie zużywa się bez względu na to, jak daleko pojazd jedzie. Możliwe jest prowadzenie samochodu na gazach wytwarzanych przez elektrolizę wody, ale Joe Cell nie ma absolutnie nic wspólnego z elektrolizą. Joe Cell działa jako koncentrator naszego uniwersalnego pola energetycznego.

W chwili obecnej istnieje co najmniej piętnaście różnych osób, które zbudowały Joe Cells i zdołały napędzać pojazdy za ich pomocą. Kilka z tych osób korzysta z pojazdów napędzanych przez Joe Cell codziennie. Większość z nich znajduje się w Australii. Pierwszy pojazd napędzany Joe Cellem przejechał około 2000 kilometrów przez Australię.

Mówiąc ogólnie, Joe Cell to pojemnik ze stali nierdzewnej klasy 316L, z centralną elektrodą cylindryczną, otoczony szeregiem coraz większych cylindrów ze stali nierdzewnej i wypełniony wodą. Taki układ stalowych powłok i wody skupia pole energetyczne wykorzystywane do napędzania pojazdu.

Samo ogniwo składa się z ujemnego akumulatora doprowadzonego do elektrody środkowej. Połączenie z tą elektrodą ze stali nierdzewnej wykonuje się na dole, przy czym połączenie elektryczne przechodzi przez podstawę pojemnika na ogniwa. To oczywiście wymaga starannej konstrukcji, aby zapobiec wyciekom uzdatnionej wody lub energii skupionej przez komórkę.

Centralną elektrodę otaczają dwa lub trzy cylindry wykonane z litej lub siatkowej stali nierdzewnej. Cylindry te nie są połączone elektrycznie i są utrzymywane na miejscu przez materiał izolacyjny, który należy starannie wybrać, ponieważ izolacja to nie tylko izolacja elektryczna, ale także izolacja pola energetycznego. Zewnętrzny cylinder ze stali nierdzewnej tworzy pojemnik na komórkę:






Powyższy obrazek pokazuje ogólną budowę tego typu komórki, chociaż w przeciwieństwie do poniższego opisu, ta nie ma wargi, która służy do przymocowania pokrywki. Jest on tutaj zawarty jako ogólna ilustracja tego, jak cylindry są ustawione względem siebie. Do połączenia ogniwa z silnikiem potrzebna będzie aluminiowa rura o średnicy zwykle trzech czwartych cala (20 mm), a krótka, mocna, przezroczysta rura z tworzywa sztucznego do rzeczywistego ostatecznego połączenia z silnikiem, niezbędna do zapobieżenia zwarcie elektryczne między ogniwem a silnikiem. Ta plastikowa rura musi być ciasno pasowana, ponieważ zaciski zaciskowe nie są używane. Potrzebne jest złącze zaciskowe ze stali nierdzewnej pasujące do rury, aby wykonać uszczelnienie między nią a pokrywką celi. Bardzo ważne jest, aby ta złączka była wykonana ze stali nierdzewnej, ponieważ inne materiały, takie jak mosiądz, uniemożliwiają działanie ogniwa. Niewłaściwy materiał do tego dopasowania był przyczyną, dla której wiele komórek nie działa. Ani mosiądz, ani żaden inny materiał (inny niż stal nierdzewna) nie powinien być używany w żadnym miejscu konstrukcji, czy to w przypadku nakrętek, śrub, łączników, połączeń metalowych, czy czegokolwiek innego.

Idealnie, kauczuk naturalny bez dodatków i barwników, w przeciwnym razie o-ring „Buna-n” (kauczuk nitrylowy) lub teflon jest potrzebny do usztywnienia między cylindrami i niektórych arkuszy w celu wykonania okrągłej uszczelki pokrywy. Także biała mieszanka ściółki Sikaflex 291 klasy morskiej. Kauczuk naturalny bez barwników i dodatków jest najlepszym izolatorem i powinien być stosowany, jeśli to możliwe. Po długim użyciu Bill Williams z Ameryki odkrył, że teflonowe przekładki działają lepiej niż guma, więc przeszedł na teflon.

Nie poleruj probówek i nigdy nie używaj papieru ściernego ani mokrego i suchego papieru na żadnym ze składników, ponieważ wynikiem są nacięte powierzchnie, a każdy wynik zmniejsza skuteczność komórki. Joe Cell wygląda jak bardzo prosta stalowa konstrukcja, którą z łatwością mógłby wykonać każdy amator. Chociaż może być skonstruowany przez amatora, nie jest to prosta konstrukcja, ponieważ ważne jest, aby ograniczyć wszelkie uzyskane właściwości magnetyczne do minimum. W związku z tym sugeruje się, że szlifierka kątowa nie jest używana do żadnej z konstrukcji metalowych, a narzędzia ręczne są używane do cięcia i kształtowania. Ponadto, jeśli narzędzie tnące było wcześniej używane do cięcia czegokolwiek innego niż stal nierdzewna, nie powinno się go używać, a przynajmniej dokładnie czyścić przed użyciem, ponieważ zanieczyszczenie elementów komórki przez cząsteczki innego materiału jest krytyczne i może zapobiec Komórka z pracy. Należy jeszcze raz podkreślić, że materiały użyte do budowy ogniwa są absolutnie niezbędne, aby zapewnić sukces. Jeśli masz doświadczonego przyjaciela, który sprawił, że wiele komórek działa, możesz eksperymentować z różnymi materiałami, ale jeśli jest to twoja pierwsza komórka i pracujesz samodzielnie, użyj dokładnie pokazanych tutaj materiałów i nie skończyć z komórka, która nie działa.



Najnowsze Osiągnięcia Joe Cell.
Jednym z największych problemów z używaniem Joe Cell było uruchomienie go. Przyczyną tego był prawdopodobnie brak zrozumienia podstawowej teorii działania. Ten brak jest obecnie rozwiązywany i opracowywane jest bardziej zaawansowane rozumienie urządzenia. Te wymiary konstrukcyjne powodują, że zwykła woda z kranu natychmiast przechodzi do w pełni funkcjonalnego „etapu 3” i pozostaje w tym stanie przez czas nieokreślony, więc jedynym sposobem na zatrzymanie komórki jest fizyczne rozłożenie jej na części.

Chociaż jest jeszcze dość wcześnie, aby wyciągać twarde i szybkie wnioski, szereg wyników wskazuje, że istnieją trzy oddzielne, niezwiązane ze sobą wymiary, które mają duże znaczenie w konstruowaniu odpowiednio „dostrojonego” Joe Cell. Należy podkreślić, że pomiary te są bardzo precyzyjne, a konstrukcja musi być bardzo dokładna, przy czym jedna szesnasta cala (1 mm) robi zasadniczą różnicę.

Wymiary są określone z takim stopniem dokładności, ponieważ reprezentują dostrojenie komórki do częstotliwości energii, która jest skupiona przez komórkę. Fakt, że istnieją trzy oddzielne wymiary, sugeruje mi, że prawdopodobnie są to trzy elementy pola energetycznego lub ewentualnie trzy oddzielne pola energetyczne.

Te trzy wymiary mają przypisane nazwy i są następujące:

Złoty wymiar: 48,195 mm
Niebieski wymiar: 87.83 mm
Wymiar diamagnetyczny: 13,097 mm

Sugeruje się, aby cela Joe była zbudowana z wysokościami cylindrów, które są wielokrotnością długości „złotej”. Również wysokość wody w pojemniku powinna znajdować się poniżej górnych krawędzi cylindrów wewnętrznych i stanowić wielokrotność podstawowej długości wybranej do budowy. Wewnętrzne cylindry powinny być umieszczone w wymiarze „diamagnetycznym” powyżej podstawy ogniwa. Powinny być również wykonane ze stali nierdzewnej o grubości 0,06445 "(1,637 mm, czyli bardzo blisko 1/16"), a pomiędzy wszystkimi powierzchniami pionowymi powinna znajdować się pozioma szczelina „diamagnetyczna”.

Wewnętrzne cylindry powinny być zbudowane z blachy ze stali nierdzewnej, która jest przyspawana sczepnie na górze i na dole szwu, a wszystkie szwy powinny być dokładnie wyrównane. Pokrywa powinna być stożkowa i nachylona pod kątem 57 °, a jej wewnętrzna powierzchnia powinna pasować do wewnętrznej powierzchni obudowy i wewnętrznej powierzchni rury wylotowej. Zewnętrzna obudowa nie powinna mieć żadnych łączników w kształcie kopuły zastosowanych w jej konstrukcji. Długość rury wylotowej powinna być wykonana z aluminium i powinna wynosić 385 mm (385 mm) dla cylindrów o wysokości „Złotej”. To jest 8H dla Złotej i jeśli zajdzie potrzeba dłuższej rury, wówczas długości te należy podwoić lub potroił się, ponieważ pojedyncze wymiary już nie obowiązują (jest to efekt fraktalny). W tym momencie są to tylko sugestie, ponieważ nauka nie została jeszcze mocno ustalona. Pokazano tutaj jeden możliwy układ:




Nie ma potrzeby, aby istniały cztery cylindry wewnętrzne, więc alternatywą może być:




Sugerowany projekt Joe Cell pokazano poniżej. Ten schemat pokazuje przekrój przez komórkę Joe z czterema wewnętrznymi koncentrycznymi rurkami ze stali nierdzewnej. Rurki te są umieszczone 0,515625 cali (13,097 mm) nad dnem komórki, a szczelina między każdą z rurek (łącznie z obudową zewnętrzną) ma dokładnie taką samą odległość rezonansową „diamagnetyczną”.

Należy wyraźnie zrozumieć, że Joe Cell powoduje koncentrację jednego lub więcej pól energetycznych lokalnego środowiska. W tej chwili niewiele wiemy o dokładnej strukturze lokalnego środowiska, zaangażowanych polach i skutkach koncentracji tych pól. Należy pamiętać, że odpowiednio zbudowana Komórka Joe ma wyraźny wpływ mentalny / emocjonalny na osoby w jej pobliżu. Jeśli wymiary są prawidłowe, a konstrukcja dokładna, to wpływ na pobliskich ludzi jest korzystny.




Należy zauważyć, że Joe Cells będzie skonstruowany z materiałów, które są łatwo dostępne i niekoniecznie o optymalnych wymiarach. W przypadku pobierania blachy ze stali nierdzewnej, która nie jest sugerowaną optymalną grubością, należy wybrać cieńszy, a nie grubszy arkusz. W przypadku gdy metoda obliczania średnic i obwodów cylindrów wewnętrznych nie jest jeszcze jasna, oto jak to zrobić:

Dla celów tego przykładu, a nie dlatego, że liczby te mają szczególne znaczenie, powiedzmy, że blacha stalowa ma grubość 1524 mm, a cylinder zewnętrzny ma średnicę 125,73 mm i grubość 2,16 mm.




Wówczas wewnętrzna średnica zewnętrznego cylindra będzie miała średnicę zewnętrzną 125,73 mm, pomniejszoną o grubość ścianki tego cylindra 2,032 mm z każdej strony, która osiąga wartość 121,666 mm.

Ponieważ chcemy, aby istniała szczelina 13,106 mm (w praktyce, ponieważ nie będziemy w stanie pracować z dokładnością większą niż ta), wówczas średnica zewnętrzna największego z wewnętrznych cylindrów będzie dwa razy mniejsza niż ta ilość, co wynosi 95,453 mm:




A ponieważ materiał wewnętrznego cylindra ma grubość 1,524 mm, wówczas wewnętrzna średnica tego cylindra będzie o 3,048 mm mniejsza, ponieważ grubość ta występuje po obu stronach cylindra, co daje 97,485 mm:




Długość stali nierdzewnej potrzebna do uformowania tego cylindra będzie stanowić obwód o średnicy zewnętrznej 299,872 mm.

Wymiary pozostałych cylindrów wewnętrznych są opracowywane dokładnie w ten sam sposób, pamiętając, że każda grubość stali wynosi 0,06 ”. Wyniki dla trzech wewnętrznych cylindrów byłyby wówczas:




Pierwszym krokiem jest zbudowanie płyty podstawy, która posłuży do uformowania dna pojemnika. Wytnij rurę o największej średnicy do jej prawidłowej długości. (Jeśli masz trudności z zaznaczeniem linii cięcia, spróbuj owinąć wokół niej kawałek papieru, trzymając papier płasko przy tubie i upewniając się, że prosta krawędź papieru wyrównuje się dokładnie wzdłuż zakładki, a następnie zaznacz wzdłuż krawędzi papier). Umieść rurę na arkuszu plastiku umwp (deska do krojenia) i zaznacz wokół dolnej części rury. Wytnij plastik, aby utworzyć okrągłą płytkę, która przylega do dna rurki:




Następnym krokiem jest sztywne przymocowanie najbardziej wewnętrznej rury do płyty podstawy. Mocowanie rury musi znajdować się dokładnie na środku płyty i dokładnie pod kątem prostym do niej. Prawdopodobnie właśnie tam należy wykonać najdokładniejszą pracę. Aby skomplikować sprawę, montaż musi być podłączony elektrycznie na zewnątrz podstawy, być całkowicie izolowany od płyty podstawy i całkowicie wodoszczelny z płytą podstawy. Z tego powodu układ wygląda na nieco skomplikowany. Rozpocznij od wywiercenia otworu 18 mm (3/4 cala) w środku płyty podstawy. Skonstruuj i zamontuj dwie podkładki izolacyjne, aby pół cala śruba ze stali nierdzewnej wpasowała się w płytę podstawy, jednocześnie będąc bezpiecznie izolowaną od niej. Podkładki wykonane są z polietylenu o ultra wysokiej masie cząsteczkowej (z tego materiału zwykle wykonuje się plastikowe deski do krojenia żywności):




Podkładki, które pasują do otworu w płycie podstawy, muszą mieć nieco mniej niż połowę grubości płyty, aby w rzeczywistości nie dotykały się, gdy są mocno zaciśnięte na płycie podstawy, jak pokazano w dolnej części schematu. Wytnij kolejną podkładkę, używając pełnej grubości plastikowego arkusza. Będzie to działać jako element dystansowy.

Następnie należy wykonać cokół centralnego cylindra. To jedyny skomplikowany element konstrukcji. Możliwe jest samodzielne wykonanie tego elementu. Lokalny uniwersytet lub technikum często chętnie pozwoli ci korzystać z tokarki, a ich pracownicy zazwyczaj wykonają za ciebie pracę lub pomogą ci to zrobić samodzielnie. W przeciwnym razie lokalny sklep z metalowymi wyrobami z pewnością będzie w stanie zrobić to za Ciebie. Jeśli wszystko inne zawiedzie, a ten sprzęt jest po prostu niedostępny, może być konieczne użycie drukarki 3D.

Duży kawałek stali nierdzewnej 316L musi zostać obrobiony w celu wytworzenia cokołu pokazanego poniżej. Rzeczywisty cylinder centralny musi ściśle przylegać do górnej części tego elementu. Aby ułatwić montaż, środkowy występ ma niewielkie fazowanie, które pomaga w wyrównaniu, gdy rura jest na nim wciskana. Peter Stevens zaleca stosowanie spoin sczepnych (w stali nierdzewnej za pomocą spawarki TIG) do połączenia cokołu z zewnętrzną częścią cylindra. W cokole wiercone są trzy równomiernie rozmieszczone otwory odpowietrzające, aby umożliwić swobodny przepływ płynu wewnątrz komórki do centralnego cylindra.




Alternatywną metodą budowy, która nie wymaga tak dużej ilości obróbki, jest obróbka cokołu w celu przyjęcia standardowej śruby ze stali nierdzewnej, jak pokazano tutaj:






Po złożeniu układ powinien wyglądać następująco:




Taki układ wygląda na bardziej skomplikowany niż jest w rzeczywistości. Konieczna jest taka konstrukcja, ponieważ chcemy bezpiecznie zamocować najbardziej wewnętrzną rurkę w centralnym położeniu pionowym, z ujemnym biegunem akumulatora podłączonym do cylindra, za pomocą połączenia, które jest całkowicie izolowane od płyty podstawy i które tworzy całkowicie wodoszczelność uszczelnij płytą podstawy i podnieś środkowy cylinder ponad płytę podstawy.

Ponieważ jednak podkładki z tworzywa sztucznego są narażone na działanie ciepła, gdy płyta podstawowa jest połączona z rurą zewnętrzną, po przygotowaniu wszystkich przedstawionych elementów są one rozbierane, dzięki czemu płytę podstawową można przyspawać do bezpiecznika na zewnątrz rura. Jeśli nie masz do tego odpowiedniego sprzętu, poproś lokalne warsztaty produkcyjne, aby zrobiły to za Ciebie. Pamiętaj, aby wyjaśnić, że nie należy go spawać metodą TIG, lecz za pomocą bezpiecznika i że złącze musi być całkowicie wodoszczelne. W tym samym czasie poproś ich, aby stopili spoinę wargi o szerokości pół cala w jednej linii z górną krawędzią rury. Tnie się ten kawałek jako okrąg o średnicy 150 mm z okrągłym wycięciem o średnicy 125 mm na środku. Po spawaniu powinien wyglądać następująco:




Wytnij pokrywkę o średnicy 150 mm ze stali nierdzewnej o grubości 3 mm. Wytnij pasującą uszczelkę pierścieniową z gumy naturalnej (materiał Buna-n, jeśli nie można uzyskać gumy naturalnej), umieść ją na kołnierzu z pokrywką na nim i mocno zaciśnij pokrywę na kołnierzu. Wywierć otwór, aby wziąć śrubę ze stali nierdzewnej 6 mm przez pokrywę i środek kołnierza. Włóż śrubę i dokręć nakrętkę, aby dodatkowo zacisnąć pokrywę na miejscu. Alternatywą dla bardziej doświadczonego metaloplastyki jest wywiercenie otworu nieco mniejszego niż śruba, a gdy wszystkie otwory zostaną wywiercone, zdejmij pokrywę, powiększ otwory w pokrywie, aby umożliwić swobodne przejście śrub i wytnij gwint w środku otwory kołnierza pasujące do gwintu zastosowanych śrub. Daje to bardzo schludny wynik bez nakrętek, ale wymaga wyższego poziomu umiejętności i większej liczby narzędzi.

Jeśli używasz śrub i nakrętek, wywierć podobny otwór o 180 stopni i dokręć śrubę. Powtórz proces dla punktów 90 stopni i 270 stopni. Daje to pokrywkę, która jest utrzymywana na miejscu w ćwierć punktach. Możesz teraz ukończyć zadanie za pomocą czterech więcej równomiernie rozmieszczonych śrub lub ośmiu więcej równomiernie rozmieszczonych śrub. Kompletne połączenie śrubowe dla wyboru dwunastu śrub będzie wyglądać mniej więcej tak, gdy zostanie zainstalowana komórka:




Pokrywę można wykończyć, wiercąc jej środek w celu dopasowania złączki do aluminiowej rury, która doprowadzi moc wyjściową z komórki do silnika. Łącznik ten, podobnie jak każdy inny łącznik, musi być wykonany ze stali nierdzewnej. Wideo na tutaj.

Następnym krokiem jest montaż rur neutralnych. Rury te są utrzymywane na miejscu przez izolatory z gumy naturalnej. Te elementy nie są umieszczane wzdłuż:




Umieść podobne izolatory na drugim końcu rur, bezpośrednio nad już zainstalowanymi. Jeśli spojrzysz na długość rur, to tylko trzy z sześciu izolatorów powinny być widoczne, jeśli są prawidłowo ustawione. Przekładki będą bardziej skuteczne, jeśli na końcach zostanie cienka warstwa masy podkładowej Sikaflex 291, zanim końce zostaną ściśnięte na ściankach cylindra.

Zrób to samo dla następnej rury, wciskając mocno ściśnięte paski izolacyjne z gumy naturalnej między rurami wewnętrzną i zewnętrzną. Umieść je bezpośrednio na zewnątrz izolatorów między poprzednimi rurami, aby patrząc z końca wyglądało to tak, jakby guma tworzyła pojedynczy pasek biegnący przez środkową rurę:




Ostrożnie wyczyść powierzchnię płyty podstawy obudowy zewnętrznej wokół centralnego otworu, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Pod żadnym pozorem nie należy używać papieru ściernego ani mokrego i suchego papieru, tutaj lub gdziekolwiek indziej, ponieważ ścierają one powierzchnię stali i mają znaczny negatywny wpływ na działanie ogniwa. Ostrożnie opuść obudowę zewnętrzną na zespół, aby gwintowany wałek przeszedł przez środkowy otwór, a profilowana podkładka ciasno wpasowała się w otwór w podstawie zewnętrznej obudowy. Nałóż cienką warstwę masy wiążącej na powierzchnię drugiej podkładki kształtowej, umieść ją nad trzpieniem śruby i mocno dociśnij, aby całkowicie uszczelnić otwór w płycie podstawy. Dodaj podkładkę i śrubę ze stali nierdzewnej i dokręć śrubę, aby zablokować zespół razem. Jeśli używana jest śruba, do dokręcenia śruby blokującej może być potrzebny klucz skrzynkowy o dużym zasięgu. Jeśli jedna nie jest dostępna, użyj dłuższej śruby przez podkładki, przykręć drugą nakrętkę do trzonu śruby, spiłuj dwie płasko na końcu śruby, zaciśnij je w imadle, aby mocno przytrzymać śrubę i dokręcić nakrętka zabezpieczająca. Po odkręceniu zapasowej nakrętki popycha ona wszystkie uszkodzone fragmenty gwintu śruby z powrotem na swoje miejsce.

Zakończ montaż, dodając trzy kolejne gumowe izolatory między górną częścią najbardziej zewnętrznych rur. Użyj cienkiej warstwy masy wiążącej Sikaflex 291 na nacięte powierzchnie izolatorów, ponieważ poprawi to izolację. Ustaw nowe izolatory w linii z izolatorami już na miejscu i dopasuj je do siebie. Te dodatkowe izolatory podtrzymują koniec zespołu rurki i zmniejszają naprężenia na złączu cokołu u podstawy rurki centralnej, gdy jednostka jest poddawana uderzeniom i wibracjom, gdy pojazd jest w ruchu.




Konstrukcja jednostki podstawowej jest teraz zakończona, z wyjątkiem łącznika pokrywy aluminiowej rury zasilającej silnik. Konstrukcja do tej pory była prostą inżynierią z niewielkimi komplikacjami, ale jeśli nie masz pewności co do tej konstrukcji, możesz uzyskać porady i pomoc od doświadczonych członków grupy Yahoo tutaj lub alternatywnie, grupa towarzysząca tutaj.

Bill Williams w Ameryce odkrył, że kiedy zamontował Joe Cell w swoim pickupie Forda, osiągi nagle stały się jak w samochodzie wyścigowym Formuły 1 i konieczne było bardzo delikatne użycie przepustnicy. On mówi: „Latem ciągnąłem ciężarówkę do drewna opałowego na zimowe zapasy drewna. Dodałem 5 galonów paliwa, aby doprowadzić poziom paliwa do połowy pojemności zbiornika. Prowadziłem ciężarówkę z ogniwem, które zainstalowałem miesiąc wcześniej. Zasadniczo , Próbowałem zapomnieć o ogniwie zainstalowanym w ciężarówce. Czas zapłonu ustawiono na około 25 stopni przed TDC bez podłączenia próżni do dystrybutora. Przewód paliwowy był nadal podłączony, więc używany był tryb „shandy”. Zaskakujące Chodzi o to, że ciężarówka nie zużywała paliwa podczas dwóch i pół miesiąca jazdy po lesie. W rzeczywistości, kiedy zaparkowałem ciężarówkę pod koniec sezonu leśnego, fizycznie usłyszałem zbiornik paliwa (jest to „ za zbiornikiem siedziska). Nadal pokazywał do połowy pełny znak. Wyciągnąłem celę na zimę i kazałem jej siedzieć na ławce, czekając na wiosnę, aby przyszła ponownie zainstalować. Nawet nie udaję, że rozumiem tę technologię, ale mam nadzieję, że ktoś wymyśli via wyjaśnienie, jak działa komórka "

Podczas instalowania ogniwa Joe w pojeździe, pierwszym krokiem jest izolacja ogniwa od elementów silnika. Ta izolacja to nie tylko izolacja elektryczna, którą można łatwo osiągnąć, ale jest to przypadek wprowadzenia wystarczającej separacji między ogniwem a silnikiem, aby zatrzymać wyciek skoncentrowanej (niewidocznej) energii zamiast dostarczania jej do silnika przez aluminiową rurkę. Tak więc owinąć ściany komórki trzema warstwami podwójnie laminowanego worka hessian („konopie”), ciągnąc go ciasno wokół zewnętrznej rurki. Zawiąż (minimum) trzy drewniane kołki na całej długości ogniwa i zegnij wspornik montażowy wokół kołków. Ma to na celu wyłącznie zapewnienie szczeliny powietrznej o grubości co najmniej trzech ćwierć cala między ścianami celi i wszystkim innym, w tym wspornikiem montażowym:




Szczegóły montażu zależą od układu komory silnika. Naprawdę niezbędnym wymogiem jest to, aby aluminiowa rura prowadząca do silnika znajdowała się w odległości co najmniej 4 cali (100 mm) od elementów elektrycznych silnika, chłodnicy, przewodów wodnych i komponentów klimatyzacji.

Ostatnie cztery cale rury prowadzącej do silnika nie mogą być aluminiowe, ponieważ spowodowałoby to zwarcie elektryczne między (sporadycznym) dodatnim zewnętrznym połączeniem z zewnętrzem ogniwa a samym silnikiem, który jest podłączony do akumulatora negatywny. Aby tego uniknąć, końcowy odcinek rury wykonuje się za pomocą krótkiego odcinka przezroczystej rurki z tworzywa sztucznego, tworząc ciasne pasowanie wciskane na zewnętrznej stronie aluminiowej rury i na połączeniu z wlotem gaźnika silnika. Pomiędzy końcem rurki aluminiowej a najbliższą metalową częścią gaźnika powinna znajdować się szczelina 18 mm. Jeśli po prostu nie jest możliwe szczelne dopasowanie wlotu do gaźnika i konieczne jest użycie zacisku węża, upewnij się, że złącze jest niemagnetyczną stalą nierdzewną. Jeśli nie można znaleźć takiego złącza, należy je samodzielnie improwizować, używając tylko stali nierdzewnej gatunku 316L.




W pokazanej powyżej instalacji zauważysz, że aluminiowa rura została dobrze odsunięta od elementów silnika. Dodano próżniomierz, ale nie jest to konieczne. We wczesnych etapach instalacji rura aluminiowa biegnie do portu próżniowego gaźnika, ale zatrzymuje się około 20 mm (3/4 cala) od niego, wewnątrz rurki z tworzywa sztucznego. Ta metoda połączenia jest zalecana przy początkowym ustawianiu modyfikacji pojazdu. W późniejszym terminie, gdy silnik pracował z ogniwem i jest do niego dostrojony, ogniwo działa lepiej, jeśli rura jest podłączona do jednej z głów śrub w bloku silnika, ponownie za pomocą plastikowej rurki i szczeliny między aluminiowa rura i łeb śruby. Niektóre osoby uważają, że należy użyć zaworu bezpieczeństwa z bezpiecznym odpowietrzeniem, jeśli rura zasilająca silnik kończy się na łbie śruby. Jeśli nadal jest dostępny ten wideo pokazuje, że Bill Williams obsługuje swoją komórkę Joe.

Uwagi:
Silniki pracujące pod kontrolą Joe Cell działają w nieco inny sposób. Mogą pracować na biegu jałowym przy bardzo niskiej liczbie obrotów na minutę, moc dostępna przy przyspieszaniu jest znacznie większa niż normalnie i wydają się być w stanie obracać się o wiele wyżej niż kiedykolwiek wcześniej bez żadnych trudności lub szkody.

Rodzaj komórki opisany w tym dokumencie został zbudowany przez Billa Williamsa w USA z pomocą Petera Stevensa z Australii. Bill opisuje swoje pierwsze wrażenia z jazdy samochodem 1975 F 250, 360 cu. w calach (5,9 litra) Ford Pickup:

Cóż, wszystko, co mogę powiedzieć, to „kto potrzebuje samochodu Indy, kiedy można prowadzić starego Forda” - WOW !!!! Pierwsze pięć mil po wyjściu z domu było dzikie. Musiałem bardzo uważać na to, jak nacisnąłem akcelerator. Ostrożnie podkradłem się do prędkości 45 km / h, a to z ruchem pedału, może o pół cala. Odpowiedź przepustnicy była bardzo wyraźna lub drażliwa. Z ruchem około 1/8 "następną rzeczą, którą zauważyłem, było prawie 80 km / h. Gdybym nieznacznie podniósł przepustnicę, czułbym się, jakbym zwolnił hamulce, a prędkość spadłaby do 30 km / h lub tak. „Bardzo nieobliczalny”. Gdybym ledwo nawet dotknął lub uderzył w pedał, miałbym wrażenie, że nacisnąłem przycisk przypominający podtlenek azotu. WOW !!!

Jak wspomniano wcześniej, pierwsze 5 mil było dzikie i wszystko zaczęło się zmieniać. Silnik zaczął gwałtownie spadać lub gwałtownie zmieniać się przy bardzo dużych zmianach prędkości obrotowej i dosłownie rzucił mnie o pas bezpieczeństwa. Stało się tak źle, że po prostu całkowicie zdjąłem nogę z pedału i wcisnąłem hamulce, aby zatrzymać ciężarówkę. Ciężarówka pozostawiała ślady poślizgu na chodniku za każdym razem, gdy silnik rósł. Cóż, w każdym razie udaje mi się go zatrzymać i wyłączyć za pomocą kluczyka zapłonowego - dzięki Bogu!

Opóźniłem odmierzanie czasu, ponownie włączyłem benzynę, skrzyżowałem palce i wcisnąłem kluczyk do stacyjki, a silnik wystartował, osiągając obroty do 4000 obrotów na minutę, a następnie stopniowo zmniejszał się do 700 obrotów na minutę. Wziąłem głęboki oddech i włączyłem go, a ciężarówka ponownie zareagowała prawie normalnie. Spóźniłem się trochę do pracy, ale spóźnienie jest lepsze niż kiedykolwiek. Po pracy w ciągu dnia w pracy i zastanowieniu się, co mogę zrobić, aby zatrzymać tę nieregularną oscylację obrotów, postanowiłem wyłączyć komórkę i pojechać do domu na paliwo. ŁAŁ !!!


Peter Stevens twierdzi, że główną przyczyną nieoczekiwanego zachowania Komórki było wyciekanie powietrza z zewnątrz do Komórki, i podkreśla, że Komórki muszą być całkowicie szczelne. Oczywiste jest również, że czas nie został ustawiony we właściwej pozycji. Wszystkie prawidłowo zbudowane komórki zapewniają zwiększoną moc silnika..



Komentarze eksperta w lipcu 2012 r .:
Jesteśmy teraz w zupełnie innym podejściu, które polega na wprowadzeniu określonych wibracji do komórki. Optymalna implementacja obejmuje przycięcie każdej rurki do określonej długości, aby była ekscytująca, ale nie jest to konieczne, ponieważ częstotliwości można wprowadzić tylko za pomocą suwmiarki lub precyzyjnej długości metalu dotykanego rurkami w sekwencji. Ponieważ takie podejście było całkowicie odmienne od tradycyjnej pracy Joe Cell, stworzyliśmy specjalnie dla niego grupę dyskusyjną: tutaj

Zaletą tego podejścia jest to, że jest bardzo stabilny. Po ustawieniu wibracji jedynym sposobem na zatrzymanie jej jest rozłożenie komórki na części. Ta metoda konstrukcji całkowicie eliminuje problem czynnika ludzkiego! W rzeczywistości ogniwo może wpływać na silnik nawet bez obecności w nim wody. Kolejną miłą rzeczą jest to, że proces projektowania matematycznego jest zaimplementowany w kilku arkuszach kalkulacyjnych. W tej chwili myślę, że musimy teraz uwzględnić konkretne parametry silnika w projekcie, aby dostroić ogniwo do konkretnego silnika. tutaj.


Zaliczki w 2011 r.
W celu opracowania urządzenia do emulacji funkcji komórki Joe bez nieodłącznych problemów ze stabilnością, Dave Lowrance wpadł na pomysł zestawu 3 koncentrycznie uzwojonych cewek skrętnych. We wczesnych testach stało się jasne, że generowane jest pole, o czym świadczy ich wpływ na dwa silniki testowe, nawet przy braku zasilania cewek.

Jest to bardzo wczesny etap badań, dlatego ten wstępny projekt został wydany z nadzieją, że inni będą nawijali i testowali podobne cewki i zgłaszali ich wyniki odpowiednim grupom, abyśmy mogli dowiedzieć się więcej o nich poprzez dalsze eksperymenty na różnych różnych silników.

Początkowy zestaw cewek został nawinięty na rurki ze stali nierdzewnej o średnicy 7/8 ”(22 mm), które okazały się być dostępne. Zastosowanie stali nierdzewnej nie jest znaczące, a w dwóch udanych replikacjach zastosowano rurkę z tworzywa sztucznego PVC o grubości 12 mm (pół cala), ponieważ głównym wymaganiem jest użycie materiału nieżelaznego.

Średnica drutu ma wpływ i chociaż do pokazanych tutaj cewek zastosowano drut miedziowany o grubości 20 (średnica 0,812 mm), cewki uzwojone drutem miedzianym o średnicy 12 (2,05 mm) działają znacznie lepiej i obecnie uważa się, że ciężar miedź w uzwojeniu jest ważna.

W przypadku pierwszej warstwy stosuje się długość 311 cm i nawija na pierwszą w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Końce drutu są zabezpieczone taśmą, pozostawiając trzy lub cztery centymetry drutu odsłoniętego na każdym końcu cewki, dla celów połączenia. Jest to pierwsza warstwa uzwojona i zabezpieczona:




Drut dla drugiej warstwy jest cięty na długość 396 centymetrów. Ta druga warstwa cewki będzie dłuższa niż pierwsza warstwa, więc przed nawijaniem konieczne jest zbudowanie obszaru na obu końcach pierwszej warstwy za pomocą taśmy:




Dzieje się tak, aby druga warstwa drutu miała tę samą średnicę na całej swojej długości. Prawdopodobnie dobrym pomysłem jest całkowite pokrycie pierwszej warstwy drutu taśmą, aby zapewnić dobrą izolację elektryczną.




Druga warstwa drutu jest również nawijana w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara:




Drut dla trzeciej warstwy jest cięty na długość 313 centymetrów. Ponieważ będzie on obejmować mniejszą długość wzdłuż pierwszego, nie ma potrzeby budowania końców wcześniejszych warstw. Tak więc po prostu przykryj drugie uzwojenie taśmą, a następnie nawlecz na trzecią warstwę, ale tym razem cewka jest uzwojona w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, a następnie cała cewka jest pokryta taśmą, aby ją chronić.




Aby upewnić się, że druga i trzecia warstwa są wyśrodkowane na wcześniejszych warstwach, dobrze jest zlokalizować środek drutu i rozpocząć nawijanie od środka na zewnątrz w obu kierunkach:



Stwierdzono, że jeden koniec środkowego uzwojenia jest podobny do środkowej rurki komórki Joe, a przeciwny koniec zewnętrznego uzwojenia działa jak kanister komórki Joe. Teoretycznie można to sprawdzić, podłączając mały kondensator między tymi dwoma punktami i sprawdzając niskie napięcie DC za pomocą woltomierza cyfrowego. Podobnie jak komórka Joe, polaryzacja jest naprawdę ważnym zagadnieniem do przetestowania, ponieważ chcemy, aby koniec dodatniej biegunowości przenosił energię, a koniec ujemnej biegunowości był podłączony do masy silnika. Jeśli polaryzacja jest nieprawidłowa, po prostu użyj przeciwnych końców obu cewek.

W teście ujemny koniec był podłączony do masy podwozia, a dodatni koniec do sondy olejowej typu Hull, zainstalowanej już w każdym badanym pojeździe. Sonda olejowa stanowi wkład Roberta Hulla w tę technologię. Odkrył, że jeśli zastosujesz pole skrętne do oleju, spowoduje to naładowanie silnika w sposób podobny do ogniwa Joe, ale bardziej konsekwentnie niż ogniwo Joe. Istnieją dwa podstawowe typy sond z efektem Hull - najprostszy to po prostu drut włożony w dół rurki prętowego wskaźnika poziomu. Jednak preferowaną metodą jest usunięcie czujnika ciśnienia oleju i włożenie trójnika, a następnie wsuwanie izolowanego pręta ze stali nierdzewnej do oleju pod wysokim ciśnieniem w tym punkcie. Za pomocą sondy olejowej można wyeliminować aluminiową rurkę przesyłową na korzyść długości drutu.

Eksperymentator, który zwinął cewki o rozmiarze 20, następnie zwinął zestaw o większej średnicy za pomocą drutu o rozmiarze 12 na wzorniku o średnicy 1,5 cala (38 mm). Zamontował je na oryginalnym zestawie i podłączył tylko dwa przewody, jeden koniec najbardziej wewnętrznej z sześciu cewek i przeciwny koniec najbardziej zewnętrznej cewki. Dało to około 25% redukcji zużycia paliwa w starym samochodzie Honda Accord z elektronicznym układem wtrysku paliwa.

Działanie bez paliwa nie zostało jeszcze osiągnięte, ale może to być tylko kwestia prawidłowego ustawienia silnika. Niektóre problemy, z którymi musimy sobie poradzić, to np. Płyn niezamarzający, który niszczy właściwości dielektryczne wody i uniemożliwia jej ładowanie. To nigdy nie zostało omówione, ale jest to jedna z kluczowych rzeczy, która ograniczała zdolność ludzi do odniesienia sukcesu w swoich komórkach. Ropa jest podobnym problemem. Niektóre oleje, szczególnie te ze wszystkimi dodatkami i detergentami, po prostu się nie ładują.

Nadal trzeba wykonać wiele testów. Na przykład przy tej konfiguracji lepiej byłoby podłączyć jeden koniec każdej cewki do ziemi. A może cewki byłyby lepsze, gdyby wszystkie uzwojenia były połączone szeregowo. To wszystko niezbadane terytorium! Oryginalna koncepcja Dave'a polegała na zastosowaniu zestawu tych cewek do zastąpienia każdej lampy ogniwa Joe.

Silnik ze starego samochodu Pinto służy również jako stanowisko testowe. Podjęto próby, aby uruchomić go całkowicie bez paliwa. Kopał wielokrotnie, ale po prostu go nie było. Wywołałoby to tylko określone ustawienie czasu - gdzieś pomiędzy 50-60 stopni przed Top Dead Center. Pinto ma płyn niezamarzający, a przy samej wodzie jest bardziej prawdopodobne, że będzie działać bez paliwa. Ale powinno to być rozwiązaniem ostatecznym, ponieważ większość ludzi potrzebuje płynu niezamarzającego.

Urządzenia takie jak ogniwo Joe zwykle działają naprawdę dobrze w silnikach wyposażonych w gaźnik, ponieważ taktowanie iskier można łatwo regulować. Działają dobrze na starszych silnikach EFI (prawdopodobnie wcześniejszych niż OBD2), ale mogą stanowić poważny problem w nowszych modelach EFI, ponieważ mogą powodować niemal natychmiastowe osiągnięcie stanu błędu wtrysku paliwa. Nowsze ECU kontrolują wszystko tak ściśle, że prawie nie da się z nimi pracować (co prawdopodobnie było celem projektowym ECU).

Silnik Pinto nie był uruchamiany przez ponad sześć miesięcy. W tym okresie do silnika nie były podłączone żadne pola pola T, więc możemy założyć, że na silniku było niewiele ładunków resztkowych lub nie było ich wcale. W układzie chłodzenia była tylko woda. Skrzynia korbowa została napełniona olejem 30-gramowym marki NAPA. Bawiliśmy się silnikiem, aby go uruchomić. W tym czasie samochód był wyposażony w mały gaźnik motocyklowy, a nie w zwykły gaźnik, a czas był ustalony dość zaawansowany.

Po kilku minutach pracy na biegu jałowym zdaliśmy sobie sprawę, że silnik bardzo się rozgrzewa, a kolektor wydechowy świeci na czerwono. Więc to zamknęliśmy. Będąc optymistą, jakim jestem, poszliśmy naprzód i połączyliśmy cewki w tym czasie.

Następnego dnia rano wziąłem mały kompas i okazało się, że nie wskazuje północy w odległości około 2 stóp od karoserii samochodu - to bardzo dobry znak! Więc ruszyliśmy dalej, uruchomiliśmy go i dokładnie monitorowaliśmy temperaturę głowicy za pomocą termometru na podczerwień. Temperatura wzrosła powoli do około 170 stopni F, co jest nieco poniżej normy. Po sprawdzeniu, że temperatura utrzymywała się na stałym poziomie na tej wartości, ponownie przetestowałem kompas, a teraz był pomieszany z odległości około 10 stóp od ciała. Siła pola podskoczyła więc o około 500% po uruchomieniu silnika.

Następnie bawiliśmy się gaźnikiem i synchronizacją czasową, aby uzyskać najbardziej płynną pracę przy najniższych obrotach, przy której płynnie pracowałby bezczynnie. RPM wydawało się znacznie poniżej normalnej prędkości obrotowej na biegu jałowym, a kiedy wróciłem i sprawdziłem czas, było bardzo blisko 60 stopni przed Top Dead Center. W tym momencie wszystko wyglądało tak dobrze, że próbowaliśmy kilka prób pracy bez paliwa, ale silnik zgasł za każdym razem.

Ze względu na presję innych prac samochód był ignorowany przez kilka miesięcy. Kiedy w końcu wróciłem do trochę dalszych testów, stwierdziłem, że zaskakująco łatwo jest zacząć od nowa. Nie musiałem resetować taktowania, żeby go uruchomić. Rozpoczęło się to przy niewielkim wysiłku, co było niesamowite, ponieważ czas był wciąż znacznie zaawansowany. Uruchomienie silnika przy takim ustawieniu czasu powinno być prawie niemożliwe. Iskra po prostu pojawia się w niewłaściwym momencie cyklu, dlatego powinna próbować popychać tłoki w niewłaściwym kierunku.

W każdym razie zaczynało się robić zimno, więc zdecydowałem się zainstalować jakiś środek przeciw zamarzaniu, a to wszystko cofnęło się. Zmniejszył siłę pola o ponad 80%.

Od tego czasu Dave opracował zestaw cewek przeznaczony do ładowania płynu niezamarzającego, ale byłem rozczarowany, gdy go wypróbowałem. Lepiej działało z płynem przeciw zamarzaniu niż oryginalny zestaw, ale doszliśmy do wniosku, że płyn przeciw zamarzaniu niszczy właściwości diamagnetyczne wody do tego stopnia, że mieszanka jest po prostu trudna do naładowania. Praca nad tym problemem jest powodem, dla którego wcześniej nie opublikowałem informacji o cewce. Miałem nadzieję, że możemy rozwiązać ten problem, ale nie zrobiliśmy tego. Jednak może to nie być tak duży problem, jak myślałem, ponieważ słyszałem, że dobrze naładowana woda może mieć znacznie niższą temperaturę zamarzania. Nie zostało to jeszcze przetestowane w celu weryfikacji.

Ciekawym problemem ubocznym jest fakt, że woda, którą odprowadziłem podczas dodawania płynu niezamarzającego, nie wykazywała śladów rdzy. To było całkowicie jasne. W normalnych okolicznościach, bez dodatków w układzie chłodzenia, woda powinna być okropnym pomarańczowym bałaganem. Tak nie było, a to z powodu pola silnika.

Pinto nie nadaje się do użytku na drodze, więc nie mam pojęcia, jakie zużycie paliwa jest możliwe przy tej konfiguracji ani jaką moc może on wytworzyć. W tej chwili używam go tylko do testowania różnych urządzeń i próbowania pracy bez paliwa. Jednakże, jeśli miałbym osiągnąć konsekwentną, powtarzalną operację bez paliwa, bardzo szybko stałoby się to przydatne, więc mógłbym przeprowadzić pewne testy drogowe.


Patrick Kelly
http://www.free-energy-info.com
http://www.free-energy-info.tuks.nl