Proste Urządzenia Darmowej Energii

W darmowej energii nie ma nic magicznego, a przez „swobodną energię” rozumiem coś, co wytwarza energię wyjściową bez potrzeby używania paliwa, które musisz kupić.


Rozdział 27: Moc z Pływalności

Pławność
Chociaż zdajemy sobie sprawę z tego, że pływalność jest wykorzystywana do przekształcania energii fal w energię elektryczną, wydaje się, że zaniedbujemy pomysł użycia bardzo potężnych sił wyporu jako bezpośredniego narzędzia w miejscach oddalonych od morza. To zdecydowanie błąd, ponieważ z takiego systemu można generować poważne poziomy mocy. Jednym z takich systemów jest:

Samozasilający Generator „Hidro” James Kwok
Ten projekt ponownie pokazuje praktyczny charakter czerpania dużych ilości energii z lokalnego środowiska. Wersje komercyjne są oferowane w trzech standardowych rozmiarach: 50 kilowatów, 250 kilowatów i 1 megawat. Ten generator, który zaprojektował James, można zobaczyć na stronie Panacea-bocaf.org pod adresem tutaj oraz na własnej stronie Jamesa pod adresem tutaj oba mają klipy wideo wyjaśniające, jak działa projekt. Metoda ta opiera się na różnych ciśnieniach na różnych głębokościach wody, grawitacji oraz na pływalności pojemników wypełnionych powietrzem. System nie opiera się na wietrze, pogodzie, świetle słonecznym, paliwie jakiegokolwiek rodzaju i może działać cały czas, w dzień lub w nocy, nie powodując żadnego zanieczyszczenia ani zagrożenia. Ten szczególny projekt wymaga wypełnienia wodą konstrukcji o pewnej wysokości, źródła sprężonego powietrza i układu koła pasowego, i bez chęci bycia w jakikolwiek sposób krytycznym, wydaje się raczej bardziej skomplikowany niż powinien. Jeśli, w przeciwieństwie do Jamesa, nie zrobiłeś matematyki dla systemu, możesz założyć, że ilość energii wytworzonej przez taki system byłaby mniejsza niż ilość energii potrzebnej do jego działania. Jest to jednak zdecydowanie bardzo dalekie od rzeczywistości, ponieważ znaczna nadwyżka mocy jest uzyskiwana dzięki naturalnym siłom lokalnego środowiska, które sprawiają, że system działa. Część wniosku patentowego złożonego przez Jamesa pokazano tutaj:


US 2010/0307149 A1               Data: 9 grudnia 2010 r               Wynalazca: James Kwok


SYSTEM HYDRODYNAMICZNEJ ENERGII





Fig.1 jest widokiem w przekroju przykładu wykonania systemu wytwarzania energii według niniejszego wynalazku. Tutaj system wytwarzania energii 10 zawiera naczynie 11 w postaci zbiornika na wodę i wał 12, które mogą obracać się wokół jego osi wzdłużnej. Wał 12 jest zaopatrzony w spiralny rowek śrubowy 13 i jest połączony na swoim dolnym końcu z łożyskiem 16, co pozwala mu swobodnie obracać się wokół swojej osi wzdłużnej.

Górny koniec wału jest połączony z generatorem 17, który jest układem koła zamachowego. Energia obrotowa wału 12 może być przekazywana do generatora za pomocą systemu zapadkowo-zębatego 20. Zapewniona jest pływająca nadmuchiwana kapsuła 14 wraz z jej mechanizmem prowadzącym 15, który ma postać drutu lub drążka, aby pomóc w płynnym ruchu pionowym boi 14.

Pierwszy zbiornik powietrza 18 znajduje się w dolnej części naczynia 11, a drugi zbiornik powietrza 19 znajduje się w górnej części naczynia 11. Pierwszy zbiornik 18 pobiera powietrze z atmosfery do portu 21 wlotu powietrza. ciśnienie w pierwszym zbiorniku osiągnęło wcześniej określoną wartość, uruchamiany jest tłok 22, tłoczący powietrze przez wąż 23 do kapsuły wypornościowej 14, która po napompowaniu zaczyna poruszać się w górę przez zbiornik wody 11, ponieważ boja 14 stała się mniejsza gęsty niż płyn 25 (taki jak świeża woda lub woda morska) w zbiorniku 11. To z kolei powoduje obrót wału 12 i aktywację generatora mocy 17, a tym samym wytwarzanie mocy.

Kiedy boja 14 osiąga górną granicę swojej podróży, powietrze w boi może zostać zmuszone do przepłynięcia przez drugi wąż 24 i do drugiego zbiornika powietrza 19. Gdy powietrze jest usuwane ze boi, porusza się w dół przez statek 11 pod wpływem grawitacji i za pomocą statecznika (nie pokazano). Ruch w dół boi 14 powoduje obrót wału 12, który napędza generator 17, generując w ten sposób moc. Powietrze zgromadzone w drugim zbiorniku 19 może być odprowadzane do atmosfery przez odpowietrznik 26, jeśli ciśnienie w drugim zbiorniku 19 stanie się zbyt wysokie. Alternatywnie, powietrze może przepływać z drugiego zbiornika 19 do pierwszego zbiornika 18 przez trzeci wąż 27, tak że mniej powietrza musi zostać wciągnięte do pierwszego zbiornika 18, gdy pława 14 osiągnie dolną granicę swojego ruchu i musi zostać ponownie napompowana powietrzem z pierwszego zbiornika 18.

Węże 23, 24 i 27 są wyposażone w zawory zwrotne 28, aby zapewnić, że powietrze będzie przepływać tylko w jednym kierunku przez system 10. Zbiornik 11 może być wyposażony w wentylację 29 zgodnie z wymaganiami, a także może być wyposażony w schody dostępowe 30 oraz platformę dostępową 31, aby w razie potrzeby można było przeprowadzić konserwację. Układ może być również wyposażony w urządzenie do gromadzenia energii słonecznej 32 do generowania co najmniej części energii wymaganej do napędzania tłoka 22 i zaworów zwrotnych 28. Energia wytwarzana przez urządzenie do gromadzenia energii słonecznej 32 może być również wykorzystywana do zasilania światło lub latarka 33 wskazująca lokalizację układu 10.




Fig.2 pokazuje jeden układ boi 14 zawierający nadmuchiwaną kapsułkę 34. Ta figura ilustruje kształt ścianek nadmuchiwanej kapsułki 34 po napompowaniu 35 i po spuszczeniu powietrza 36. Powietrze przepływa do kapsułki 34 przez wąż 23 i wychodzi z kapsułki przez wąż 24.

Boja 14 ma również przymocowaną do niej tuleję 37. Tuleja ma występy, które sprzęgają się ze spiralnym rowkiem 13 wału 12, powodując w ten sposób obrót wału, gdy boja porusza się względem wału 12. Tuleja 37 jest wyposażona w balast 38, taki jak obciążniki ze stali nierdzewnej, które pomagają w ruchu w dół boja, gdy jest opróżniona.

Boja 14 jest przymocowana do drążka prowadzącego 15, a boja ma parę ramion 39, które ślizgają się na drążku prowadzącym 15 i pomagają w płynnym ruchu pionowym boi.




Fig.3 pokazuje jedną wersję pierwszego zbiornika powietrza 18. Powietrze jest zasysane do zbiornika 18 przez wlot powietrza 21. Zbiornik zawiera tłok 22 związany ze sprężyną 40, przy czym tłok 22 jest wyposażony w uszczelki 41, aby zapobiec wyciekaniu powietrza.

Gdy ciśnienie, takie jak ciśnienie hydrostatyczne, zostanie przyłożone w kierunku strzałki 42, tłok przesunie się na lewo od zbiornika 18, ściskając sprężynę 40 i wypychając powietrze przez wylot 43. Silnik 44 służy do odwrócenia ruchu tłoka 22. Zbiornik 18 może być przymocowany do dna statku.




Alternatywną konstrukcję pierwszego zbiornika powietrza 18 pokazano na Fig.4. W tym przykładzie wykonania zbiornik 18 jest umieszczony w zbiorniku 11 zawierającym płyn 25. Powietrze wchodzi do zbiornika 18 przez wlot powietrza 21 i jest utrzymywane w komorze 46. Zbiornik ma tłok 22 i ruch tłoka 22 w kierunku lewej zbiornik 18 wypycha powietrze z komory 46 na zewnątrz przez wylot 43 powietrza

. Tłok 22 jest napędzany przez silnik 47, który obraca spiralnie rowkowany wał 48. Silnik jest połączony z wałem za pomocą mechanizmu zapadkowego i zębatego 49, który jest wyposażony w sprężynowe uszczelnienie 50 na wewnętrznej powierzchni naczynia 11. Siłownik 51, można wykorzystać do sterowania otwieraniem i zamykaniem zaworów zwrotnych 28, a także uruchamianiem silnika 47.

Fig.5 ilustruje widok przekroju systemu wytwarzania energii zgodnie z jednym z przykładów wykonania niniejszego wynalazku:




Fig.5 pokazuje przykład wykonania, w którym znajduje się para boi 14. Każda boja jest powiązana z własnym szybem 12 i może poruszać się w górę i w dół wewnątrz statku 11 niezależnie od siebie.

Na ryc. 6 pokazano alternatywny przykład wykonania niniejszego wynalazku, w którym boja 60 ma sposób łączenia 61 w postaci cylindrycznej tulei, przez którą przechodzi łańcuch prowadzący 62. Łańcuch 62 jest zapewniony w pętli bez końca i jest umieszczony na górnym urządzeniu śledzącym 63 i dolnym urządzeniu śledzącym 64, z których oba są kołami pasowymi. Górne koło pasowe 63 może być przymocowane do górnej ściany (nie pokazano) naczynia (nie pokazano) za pomocą wspornika 65, podczas gdy dolne koło pasowe 64 może być przymocowane do dolnej ściany (nie pokazano) naczynia (nie pokazano) za pomocą wspornika 66.

Mechanizm łączący 61 zawiera zapadki, które sprzęgają się z ogniwami łańcucha 62, gdy pława 60 przesuwa się w dół. Tak więc, gdy pława 60 porusza się w dół, łańcuch 62 również porusza się, powodując w ten sposób, że górne i dolne koła pasowe obracają się w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Górne i dolne 64 koła pasowe mają szereg wgłębień 67 odpowiadających kształtowi ogniw łańcucha 62. W ten sposób łańcuch 62 osadza się we wgłębieniach 67 i chwyta urządzenie śledzące (63, 64), zapewniając w ten sposób, że urządzenie śledzące (63, 64) obraca się. W przykładzie wykonania wynalazku zilustrowanym na ryc. 6 wał roboczy 68 jest powiązany z górnym kołem pasowym 63 tak, że obrót górnego koła pasowego powoduje obrót wałka roboczego 68. Wał roboczy 68 jest umieszczony zasadniczo prostopadle do kierunku przemieszczania się boi 60. Wał roboczy napędza generator wytwarzający energię.




Fig.9 pokazuje alternatywny przykład wykonania tego systemu wytwarzania energii 74. System składa się ze zbiornika 75 zawierającego wypełnioną płynem „mokrą” komorę 76 i jedną lub więcej „suchych” komór (w tym przypadku parę suchych komór 77, 78 ) bez płynu. Te suche przedziały mogą być wykonane z dowolnego odpowiedniego materiału, takiego jak beton, stal, włókno szklane, tworzywo sztuczne lub dowolna kombinacja materiałów.

System ma również parę boi 79, każda z nadmuchiwaną konstrukcją przypominającą pęcherz. Boje mają szyny prowadzące 89, które zapewniają, że boje poruszają się płynnie w górę i w dół wewnątrz statku 75. W tym przykładzie wykonania wynalazku, zbiorniki powietrza 86 są umieszczone w podstawie naczynia 75.

Powietrze wpływa do zbiorników 86 przez wlot 87, podczas gdy powietrze wychodzące z boi 79 jest odpowietrzane przez zawory 88. Odpowietrzone powietrze może zostać wydalone atmosferę lub zawrócono do zbiorników 86.

Każda z boi jest zaprojektowana do połączenia z jednym końcem łańcucha lub liny 80. Ciężar 82 jest połączony z drugim końcem łańcucha lub liny 80. Łańcuch lub lina 80 ma szereg kół pasowych 81, tak że gdy boja jest napompowana i wypełniona powietrzem, wypór jest większy niż ciężar 82, więc boja unosi się na statku.

Gdy pława 79 jest opróżniana, ciężar 82 jest większy niż wypór, więc pława tonie w naczyniu 75. W przedstawionym tu przykładzie wykonania obciążniki 82 znajdują się w suchych przedziałach 77,78. Jest tego kilka przyczyn, w tym fakt, że umieszczając obciążniki 82 w suchych przedziałach 77,78, zwiększa się prędkość obciążników 82 w kierunku do dołu, a zatem następuje wzrost energii wytwarzanej przez układ 74 .

Obciążniki 82 są związane z drugimi linami lub łańcuchami 83, tak że pionowy ruch obciążników 82 powoduje obrót drugich lin lub łańcuchów 83 wokół pary kół łańcuchowych 84. Energia obrotowa wytwarzana przez obrót drugich lin lub łańcuchów 83 jest przenoszony do urządzenia wytwarzającego energię 85 (takiego jak turbina lub podobne) w celu wytworzenia mocy (np. Energii elektrycznej).

***

Pomimo swojej złożoności mechanicznej, konstrukcja Hidro jest oferowana jako komercyjny generator z dziesiątkami kilowatów nadwyżki mocy, co wskazuje, że wypór jest znaczącą metodą generowania mocy, ponieważ woda jest setki razy cięższa od powietrza. Ze względu na swoją wagę ruch w wodzie jest powolny, ale może być bardzo silny. Z tego powodu stosowana jest metoda spiralnego rowka przekształcająca ruch pionowy pływaków w siłę obrotową, ponieważ ma bardzo wysoki stosunek między zwojami wału a ruchem wzdłuż wału. Można to zrozumieć, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że całkowity obrót wału jest spowodowany przesunięciem pływaka w górę o tylko jeden krok do następnego położenia gwintu bezpośrednio powyżej. Współczynnik zwojów dla pełnego ruchu pływaka jest określony przez kąt rowka wyciętego w wale napędowym.

Inną rzeczą, którą należy wziąć pod uwagę przy takim projekcie, jest ciężar całej konstrukcji po napełnieniu wodą. Całkowita waga może wynosić wiele ton, dlatego podstawa pod generatorem musi być bardzo solidna. Ponadto, chociaż wspomniane jest sprężone powietrze, które sprawia wrażenie cylindrów sprężonego powietrza lub gazu, w przypadku pracy ciągłej można by oczekiwać zastosowania pompy powietrza. Niezależnie od tego, czy używana jest pompa powietrza, należy wziąć pod uwagę średnicę węży powietrznych. Większość ludzi uważa, że gaz może bardzo łatwo przepływać wzdłuż rury. Tak nie jest. Jeśli chcesz poczuć zwężenie spowodowane przez rurę, weź plastikową rurkę o długości jednego metra i średnicy 6 mm i spróbuj ją przedmuchać. Żadna znacząca ilość powietrza nie przepłynie przez rurkę, nawet jeśli będziesz bardzo mocno dmuchać. Strona internetowa www.engineeringtoolbox.com pokazuje tę tabelę:




Zwróć uwagę na główną różnicę w nośności którejkolwiek z tych rur po zmianie długości z 10 stóp na 3 metry na skromną długość 20 stóp (6 metrów), a długości te są rodzajem długości potrzebnych do wielu zastosowań . Spójrz również na liczby, powiedzmy, rury o średnicy 0,5 cala (nominalnej). Przy długości zaledwie 10 stóp przepompowanie przez nią jednej stopy sześciennej powietrza zajęłoby dwie minuty. Wynika z tego, że do projektu takiego jak „Hidro” potrzebne są rury o znacznie większej średnicy.

Możliwe jest zbudowanie znacznie prostszej wersji „Hidro”, być może takiej:



Prosty Generator Pływalności
Można zbudować prosty hydrauliczny generator napędzany pływalnością, z dwoma lub więcej poziomymi, obracającymi się wałami zanurzonymi w wodzie w taki sposób, aby były skutecznie ustawione jeden nad drugim. Każdy wałek ma jedno, a najlepiej dwa lub więcej kół zębatych zamontowanych na nim. Każde z kół zębatych zazębia się z ciągłą pętlą łańcuchową, która również zazębia się z kołem zębatym, które jest ustawione pionowo nad nim. Te pionowe szlufki tworzą podparcie w stylu paska dla serii identycznych wiader. Po jednej stronie pionowego pasa wiadra mają otwartą powierzchnię do góry, a po drugiej stronie otwory łyżki skierowane są w dół. Pompa powietrza jest umieszczona bezpośrednio pod zestawem łyżek, które mają otwory łyżki skierowane w dół. Pompa powietrza wytwarza przepływający w górę strumień powietrza, który gromadzi się w podnoszących się wiadrach, wypierając wodę wypełniającą wiadro. Powoduje to silny nacisk w górę spowodowany pływalnością tego wiadra, a ciąg powoduje, że wiadro porusza się w górę, obracając oba poziome wałki i ustawiając kolejne wiadro napełnione wodą na pozycję nad pompą powietrzną. Układ przekładniowy przenosi wytworzony moment obrotowy do generatora, który wytwarza energię elektryczną do ogólnych zastosowań.

Jest to generator, którego wał wejściowy jest obracany przez wypór spowodowany przez wypełnione powietrzem pojemniki zanurzone w zbiorniku z wodą lub innym odpowiednim ciężkim płynem. Ciągły, silny obrót wału generatora jest uzyskiwany dzięki zastosowaniu jednej lub więcej konwencjonalnych, dostępnych w handlu pomp powietrza. Pompa powietrza służy do napełniania szeregu pojemników, które są otwarte na jednym końcu i które są przymocowane do, co jest faktycznie układem pasów utworzonym przez dwie mocne pętle z ogniw łańcucha, które zazębiają się z kołami łańcuchowymi zamontowanymi na dwóch wałach, albo na obu z których można wykorzystać do wydobycia użytecznej mocy, najlepiej do napędzania generatora energii elektrycznej, ale niekoniecznie ograniczając się do tej funkcji, ponieważ każdy silny moment obrotowy ma wiele przydatnych zastosowań.

Celem jest zapewnienie systemu wytwarzania energii, który jest bardzo prosty w formie i który może być zrozumiany, obsługiwany i utrzymywany przez osoby o minimalnym przeszkoleniu. Ponadto system, który wykorzystuje komponenty, które są już łatwo dostępne, dzięki czemu unika się znacznych kosztów produkcji, i taki, który działa bez potrzeby stosowania jakiegokolwiek złożonego mechanizmu lub precyzyjnego sprzętu i który może działać z szeroką gamą produktów dostępnych na rynku.



Fig.1 jest uproszczonym częściowym schematycznym widokiem przekroju przedstawiającym główne elementy generatora widziane z jednego końca.





Fig.2 jest schematycznym przekrojem koncepcyjnym przedstawiającym widok z przodu generatora w jego najprostszej formie.





Fig.3 jest schematycznym przekrojem koncepcyjnym przedstawiającym widok z przodu generatora, w którym zastosowano więcej niż jeden zestaw wiader.





Fig.4 jest perspektywicznym widokiem koncepcyjnym przedstawiającym układy dla uproszczonego systemu zasilania powietrzem, który działa z góry zbiornika.


Fig.1, ilustruje ogólną koncepcję generatora w jego najprostszej formie, w której lekkie sztywne wiadra służą do wychwytywania wznoszącego się powietrza z pompy powietrza. Na tej figurze zbiornik wody 1 przechowuje wodę lub inną odpowiednią ciecz 2. Wskazana jest powierzchnia cieczy 3, aby zilustrować fakt, że wiadro 10, które jest w trakcie obracania się w górnej części ruchu orbitalnego , jest ustawiony w taki sposób, że jedna krawędź wiadra jest wolna od powierzchni wody, co pozwala na ucieczkę powietrza uwięzionego wewnątrz wiadra do atmosfery, a woda wypełnia całe wiadro, powodując jedynie bardzo niewielkie turbulencje . Jest to pożądana, ale nie niezbędna cecha, ponieważ powietrze uwięzione w jakimkolwiek wiadrze ucieknie w górę, gdy tylko wiadro rozpocznie swój ruch w dół, ustawiając swój otwarty koniec w górę, chociaż powoduje to niepotrzebne turbulencje w zbiorniku. Jeden możliwy kształt wiadra pokazano w widoku perspektywicznym, ale można zastosować wiele różnych kształtów wiadra, w tym elastyczne typy membran lub alternatywnie typy płyt zawiasowych, które mają znacznie zmniejszony opór przed przemieszczaniem się po wodzie w stanie złożonym podczas ruchu w dół .

Łyżki 8, 9 i 10 są przymocowane do dwóch mocnych łańcuchów 30, które zazębiają się z górnym kołem łańcuchowym 6, zamontowanym na górnej osi 4, oraz dolnym kołem łańcuchowym 7, który jest zamontowany na dolnej osi 5. Chociaż jest nie jest widoczne na ryc. 1, istnieją dwa górne koła łańcuchowe 6, dwa dolne koła łańcuchowe 7 i dwie pętle łańcuchowe 30, chociaż można je zobaczyć na ryc. 2.

Zbiornik jest wsparty na solidnej płycie 14, która sama jest podtrzymywana przez szereg filarów 15, które spoczywają na bezpiecznej podstawie 16, zapewniając przestrzeń roboczą pod zbiornikiem na instalację i konserwację urządzeń pompujących powietrze. Ponieważ świeża woda waży 1000 kg na metr sześcienny, waga działającego układu generatora jest znaczna, dlatego należy to uwzględnić przy ocenie podstawy niezbędnej do podparcia zbiornika i jego zawartości. Podczas gdy cienkościenny zbiornik pokazano na ryc. 1, można wykorzystać wiele różnych form zbiornika, w tym style ziemi i membrany z tworzywa sztucznego lub porzucone, opuszczone szyby. Zbiornik z ryc. 1 zakłada, że dolna oś 5 jest wyjmowana przez ścianę zbiornika 1, przy użyciu układu podobnego do stosowanego w wałach napędowych, które napędzają śruby statków i innych jednostek napędowych. Podczas gdy tego rodzaju układ zapewnia wał napędowy, który jest dogodnie blisko ziemi, o wiele prostszy układ pokazano na ryc. 2, w którym moc wyjściowa jest odbierana za pomocą bardzo prostej metody łańcucha i koła łańcuchowego stosowanej do podpór łyżki (łańcuch 30 i koła zębate 6 i 7). Ogólnie rzecz biorąc, im prostszy i bardziej jednoznaczny jest każdy projekt, tym lepiej działa w praktyce i tym niższe stają się koszty utrzymania.

Nawiązując ponownie do ryc. 1, po aktywacji pompa powietrza 11 wytwarza strumień powietrza 12, który płynie gwałtownie w górę. Ten raz utworzony strumień powietrza 12 nie musi naciskać na wodę, ponieważ bezpośrednio nad dyszą pompy znajduje się szybko podnosząca się kolumna powietrza, podtrzymywana zarówno przez prędkość wylotową z pompy 11, jak i naturalny ruch w górę spowodowany przez względne ciężary wody i powietrza (ponieważ woda jest kilkaset razy cięższa od powietrza). Ta kolumna powietrza normalnie przepływałaby prosto w górę w spokojnej wodzie, ale jeśli okaże się, że turbulencje w wodzie mają tendencję do odpychania wznoszącego się powietrza od pionowej ścieżki, przegrody można umieścić wokół pompy i ustawić tak, aby strumień powietrza był zmuszony do pozostawania w tej samej części wody, którą pochłaniają podnoszące się wiadra.

Unoszące się powietrze dostaje się do najniższego z podnoszących się wiader i gromadzi się w nim, wypychając wodę z otwartego dna wiadra. Jeśli podnoszące się wiadro nie zostanie całkowicie wypełnione powietrzem, zanim następne wiadro nie przemieści się między nim a pompą powietrzną, uwięzione powietrze rozszerzy się wraz ze wzrostem łyżki, a ciśnienie wody spadnie z powodu mniejszej głębokości. Każde wiadro z dużą ilością powietrza wytworzy bardzo znaczną siłę skierowaną do góry z powodu pływalności, powietrze jest około tysiąc razy lżejsze od wody.

Każde wiadro po stronie wznoszącej zwiększa tę siłę skierowaną do góry, w związku z czym łańcuchy 30 wymagają znacznej siły. Ciężar łyżek po obu stronach łańcucha pasuje, a zatem główną zaletą lekkich łyżek jest obniżenie masy bezwładności ruchomych części. Poruszanie się po wodzie jest stosunkowo powolne, ale kompensuje to przełożenie między wyjściowym wałem napędowym a wałem wejściowym generatora. Moc systemu można zwiększyć, dodając więcej wiader do łańcucha pionowego, odpowiednio zwiększając głębokość wody. Inne sposoby zwiększenia mocy obejmują zwiększenie objętości wewnątrz każdego kubła i / lub zwiększenie prędkości przepływu wytwarzanej przez zastosowaną pompę powietrza lub pompy. Inną prostą metodę pokazano na ryc. 3 i omówiono poniżej. Alternatywą dla pomp powietrznych jest zastosowanie zbiorników ze sprężonym, nie zanieczyszczającym gazem, ewentualnie powietrzem.

Wiadra pokazane na różnych figurach są sztywnymi, bardzo prostymi kształtami, prawdopodobnie wykonanymi w procesie formowania tworzyw sztucznych, aby były tanie, mocne, lekkie i trwale wodoodporne. Istnieje oczywiście wiele możliwych wariantów, w tym użycie sztywnych zawiasowych płyt uszczelnionych mocną elastyczną membraną, umożliwiających złożenie wiader i ich opływanie na ich ścieżce w dół oraz otwieranie, gdy tylko się obrócą, aby rozpocząć ruch w górę. Istnieje wiele mechanizmów, które mogą zapewnić ten ruch, ale jest kwestią opinii, czy warto poświęcić ekstremalną prostotę sztywnych wiader, czy też nie

Fig.2 pokazuje schemat generatora widzianego z boku. Te same liczby dotyczą komponentów widocznych już na ryc. 1. Układ widoczny na ryc. 2 jest najprostszym, podstawowym zestawem pojedynczych łyżek. Wznoszące się po bokach podnoszące się wiadra 8 przesłaniają widok opadających wiader 9 po drugiej stronie i na tym widoku widać tylko najniższą część spadających wiader 9. Ryc. 1 pokazuje wiadra, które są około dwa i pół raza dłuższe niż są szerokie, ale to oczywiście jest tylko jedna opcja spośród dosłownie tysięcy możliwych proporcji. Rozmiar i kształt wiader jest związany z wydajnością i liczbą pomp powietrznych używanych do każdego zestawu wiader, a wybór zależy od tego, co jest dostępne lokalnie za rozsądną cenę. Nie byłoby niczym niezwykłym, gdyby dwie lub trzy pompy powietrzne były używane obok siebie na całej długości łyżki 8, chociaż ryc. 2 pokazuje tylko jedną pompę.

Ryc. 2 pokazuje również prosty sposób odbioru mocy, w którym koło zębate 16 o dużej średnicy jest zamontowane na górnej osi 4, i napędzające koło zębate 18 o znacznie mniejszej średnicy, które jest zamontowane na wale napędowym generatora prądu 19, który jest zamontowany na płycie 20, która jest bezpiecznie przymocowana do górnej części zbiornika 1.

Ryc. 3 pokazuje jedno z możliwych ustawień zwiększania mocy systemu bez zwiększania głębokości zużytej wody. Osie 4 i 5 rozciągają się wystarczająco daleko, aby umożliwić ich napędzanie innym zestawem łyżek, znacznie zwiększając moment obrotowy. Podczas gdy Ryc. 3 pokazuje jeden dodatkowy zestaw wiader, nie ma oczywiście żadnego powodu, dla którego nie powinny istnieć trzy lub więcej zestawów wiader obok siebie. Należy jednak zauważyć, że przegrody pokazane między zestawami kubełków nie służą jedynie zmniejszeniu zawirowania wody, ale są potrzebne do podparcia łożysk, które są istotne dla wydłużonych osi, ponieważ bez nich średnica prętów zastosowanych do osie musiałyby znacznie wzrosnąć, aby uniknąć niechcianego zginania na ich długości. Podczas gdy drugi zestaw wiader został pokazany w linii dokładnie z pierwszym zestawem, zaletą jest ich przesunięcie względem siebie, tak że wyjściowy moment obrotowy jest bardziej równomierny przy opróżnianiu i napełnianiu wiader w różnych punktach cyklu łyżki.

Fig.4. pokazuje metodę dalszego uproszczenia, w której powietrze jest pompowane z powierzchni wody. Dla większości ludzi problemem jest to, że ciśnienie wody nad pompą powietrzną stanowi główną przeszkodę do pokonania i będzie stanowić ciągłą siłę przeciwną podczas pracy generatora. Jeśli powietrze jest wtryskiwane spod zbiornika, wówczas początkowo należy pokonać tę głowicę ciśnieniową. Jednak po ustanowieniu przepływu powietrza pionowy obszar wiru wodnego w kształcie cygara jest ustalany przez wznoszący się strumień powietrza. Ten trójwymiarowy wir pierścieniowy neguje wysokość podnoszenia wody w małym obszarze bezpośrednio nad dyszą powietrzną i prawie zasysa powietrze z pompy po zakończeniu wstępnego wprowadzania powietrza.

Istnieje inny sposób osiągnięcia tego pożądanego efektu bez konieczności pompowania całej wysokości wody, a mianowicie zastosowanie ruchomej rury powietrznej, jak pokazano na ryc. 4. Początkowo pompa powietrza jest uruchamiana i opuszczana na niewielką odległość do wody. Przeciwna głowa wody nie jest duża, a wir wodny można łatwo ustalić. Rura jest następnie opuszczana bardzo powoli, aby utrzymać wir na stopniowo malejącej głębokości, gdzie pomimo zwiększonej wysokości wody pompa nie musi pokonać tej wysokości. Gdy wylot rury osiągnie głębokość roboczą, jest on następnie obracany, aby umieścić go pod zestawem podnoszących się wiader. Główną zaletą tego układu jest to, że zbiornik jest tak prosty, jak to możliwe, bez możliwości wycieku, a zatem opuszczone studnie można zmodyfikować, aby stały się generatorami energii. Alternatywnie można zbudować zespół ziemi, aby utworzyć naziemny zbiornik, ewentualnie uszczelniony plastikową membraną. Ta metoda pozwala także uniknąć konieczności utrzymywania ciężaru zbiornika i wody nad obszarem roboczym, w którym znajduje się pompa powietrza lub butle ze sprężonym powietrzem. Tworzenie wiru wodnego może być wspomagane przez dodanie osłony wokół wylotu rury, jak pokazano na tym rysunku, ale jest to funkcja opcjonalna.


Patrick Kelly
http://www.free-energy-info.com
http://www.free-energy-devices.com
http://www.free-energy-info.tuks.nl