Proste Urządzenia Darmowej Energii

W darmowej energii nie ma nic magicznego, a przez „swobodną energię” rozumiem coś, co wytwarza energię wyjściową bez potrzeby używania paliwa, które musisz kupić.


Rozdział 37 - Rotoverter

Rotoverter to wysokowydajny układ napędowy silnika, który wykorzystuje standardowy trójfazowy silnik elektryczny. Silnik trójfazowy ma trzy uzwojenia, z których każde jest kolejno zasilane, aby zapewnić obrót wyjściowego wału napędowego. Ten obwód został przedstawiony przez Hectora Pereza Torresa jako nieobjęty prawem autorskim obwód publiczny.

Rotoverter został odtworzony przez kilku niezależnych badaczy i wytwarza znaczny wzrost mocy podczas napędzania urządzeń, które do działania wymagają silnika elektrycznego. Zazwyczaj zapotrzebowanie mocy wejściowej jest zmniejszone do zaledwie 10% pierwotnej potrzebnej mocy. Na przykład możliwe jest zasilanie Rotovertera za pomocą panelu słonecznego i użycie go do wypompowania wody ze studni. Jednak największym zainteresowaniem jest generowanie mocy elektrycznej. Tutaj pokazana jest jedna metoda:




Wyjściowym urządzeniem jest alternator napędzany trójfazowym zasilanym z sieci silnikiem o mocy od 3 HP do 7,5 HP (oba te urządzenia mogą być standardowymi silnikami „asynchronicznymi w klatce wirowej”). Silnik napędowy jest obsługiwany w niestandardowy sposób. Jest to silnik 240 V z sześcioma uzwojeniami, jak pokazano poniżej. Uzwojenia te są połączone szeregowo, aby stworzyć układ, który powinien wymagać 480 woltów do napędzania go, ale zamiast tego jest zasilany 120 woltami jednofazowego prądu przemiennego. Napięcie wejściowe dla silnika powinno zawsze wynosić jedną czwartą znamionowego napięcia roboczego. Wirtualna trzecia faza jest tworzona za pomocą kondensatora, który powoduje przesunięcie fazowe o 90 stopni między przyłożonym napięciem a prądem. Układ wymaga kondensatora o innej wartości podczas rozruchu w porównaniu z normalnym trybem pracy silnika. Najlepszy rozmiar kondensatora dla konkretnego silnika napędowego należy ustalić eksperymentalnie.




Skrzynka przełączająca kondensator może być bardzo pomocna. Kondensatory pokazane powyżej mogą wytwarzać dowolną wartość od 0,5 mikrofarady do 31,5 mikrofarady i mogą być szybko przełączane w celu znalezienia właściwej wartości rezonansowej. Wartości te pozwalają na łączne wartości 0,5, 1,0, 1,5, 2,0, 2,5, 3,0, 3,5, ..... poprzez wybranie odpowiednich przełączników do włączenia lub wyłączenia. Jeśli potrzebujesz większej wartości, podłącz przewód kondensatora 32 mikrofaradów i podłącz do niego skrzynkę zastępczą, aby krok po kroku testować wyższe wartości, aby znaleźć optymalną wartość kondensatora. Kondensatory muszą być mocnymi, wypełnionymi olejem jednostkami o wysokim napięciu znamionowym - innymi słowy, duże, ciężkie i drogie.

Moc obsługiwana w jednym z tych systemów jest duża, a konfiguracja nie jest pozbawiona pewnego stopnia fizycznego zagrożenia. Systemy te zostały ustawione na samozasilanie, ale nie jest to zalecane, prawdopodobnie ze względu na możliwość niekontrolowanej ucieczki z gwałtownym wzrostem mocy wyjściowej i zwiększeniem mocy wejściowej do momentu, aż silnik się wypali.

Grupa Yahoo EVGRAY na stronie tutaj ma wielu członków, z których wielu jest bardzo chętnych do udzielania porad i pomocy. Na tym forum powstał unikalny żargon, w którym silnik nie jest nazywany silnikiem, ale nazywany jest w skrócie „Prime Mover” lub „PM”, co może powodować zamieszanie, ponieważ „PM” zwykle oznacza „magnes stały” . RotoVerter to skrót „RV”, podczas gdy „DCPMRV” oznacza „Bezpośredni prąd stałego magnesu RotoVerter”, a „trafo” to niestandardowy skrót dla „transformatora”. Niektóre z postów w tej grupie mogą być trudne do zrozumienia ze względu na ich wysoce techniczny charakter i szerokie zastosowanie skrótów, ale pomoc jest zawsze tam dostępna.

Przejdźmy do bardziej praktycznych szczegółów konstrukcyjnych tego systemu. Silnik (i alternator) uważany za najlepszy do tego zastosowania to jednostka „Baldor EM3770T” 7,5 KM. Numer specyfikacji to 07H002X790 i jest to 230/460 woltów 60 Hz 3-fazowy, 19 / 9,5 ampera, 1770 obr./min, współczynnik mocy 0,81, urządzenie.

Strona internetowa Baldor to www.baldor.com przed wypróbowaniem jakiejkolwiek adaptacji drogiego silnika należy dokładnie rozważyć następujące szczegóły. Poniższe zdjęcia konstrukcyjne przedstawiono tutaj za uprzejmym pozwoleniem Ashweth z grupy EVGRAY.

Talerz końcowy silnika napędowego należy usunąć, a wirnik unieść. Należy przy tym zachować szczególną ostrożność, ponieważ wirnik jest ciężki i nie wolno go przeciągać przez uzwojenia stojana, ponieważ mogłoby to spowodować ich uszkodzenie.




Druga płyta końcowa jest następnie usuwana i umieszczana na przeciwległym końcu obudowy stojana:




Wentylator jest usuwany, ponieważ nie jest potrzebny i powoduje po prostu niepotrzebne przeciąganie, a wirnik jest wkładany odwrotnie do sposobu, w jaki został usunięty. Oznacza to, że obudowa jest teraz odwrotnie w stosunku do wirnika, ponieważ wirnik został obrócony o 180 stopni przed wymianą. Ta sama część wału wirnika przechodzi przez tę samą płytę końcową jak poprzednio, ponieważ płyty końcowe również zostały zamienione. Płyty końcowe są przykręcone na miejscu, a wał wirnika obraca się, aby potwierdzić, że nadal obraca się tak swobodnie jak wcześniej.

Aby zredukować tarcie do absolutnego minimum, łożyska silnika należy wyczyścić do wyjątkowego poziomu. Można to zrobić na różne sposoby. Jednym z najlepszych jest użycie sprayu do czyszczenia gaźnika z lokalnego sklepu z akcesoriami samochodowymi. Spryskaj łożyska, aby zmyć cały zapakowany smar. Spray odparowuje, jeśli pozostanie na kilka minut. Powtarzaj tę czynność, aż wałek obraca się idealnie, a następnie nałóż jedną (i tylko jedną) kroplę lekkiego oleju na każde łożysko i nie używaj WD40, ponieważ pozostawia film resztkowy. Rezultatem powinien być wałek, który obraca się absolutnie idealnie.

Następnym krokiem jest połączenie uzwojeń dwóch jednostek. Silnik („Prime Mover”) jest podłączony do napięcia 480 woltów. Odbywa się to poprzez podłączenie zacisków uzwojenia 4 do 7, 5 do 8 i 6 do 9, jak pokazano poniżej. Schemat pokazuje 120 woltów prądu przemiennego jako źródła zasilania. Wynika to z faktu, że konstrukcja RotoVerter powoduje, że silnik pracuje przy znacznie mniejszym napięciu wejściowym niż zamierzali projektanci silników. Gdyby silnik ten pracował w standardowy sposób, trójfazowe źródło zasilania o napięciu 480 woltów byłoby podłączone do zacisków 1, 2 i 3, aw obwodzie nie byłoby kondensatorów.




Sugeruje się, aby zwarcie uzwojeń silnika było ładniej wykonane przez zdjęcie pokrywy skrzynki przyłączeniowej i przewiercenie jej w celu przeniesienia połączeń na zewnątrz do zewnętrznych złączy, starannie zwartych, aby wyraźnie pokazać, jak połączenia zostały wykonane dla każdej jednostki, oraz aby zezwalaj na łatwe zmiany, jeśli zdecydujesz się zmienić zworkę z dowolnego powodu.






To samo dotyczy jednostki, która ma być używana jako alternator. Aby zwiększyć dopuszczalny pobór prądu, uzwojenia jednostki są połączone w celu uzyskania niższego napięcia, przy czym uzwojenia są połączone równolegle, jak pokazano poniżej, z zaciskami 4,5 i 6 połączonymi ze sobą, 1 podłączony do 7, 2 podłączony do 8 i 3 podłączony do 9 To daje trójfazowe wyjście na zaciskach 1, 2 i 3. Może być używane jako 3-fazowe wyjście prądu przemiennego lub jako trzy jednofazowe wyjścia prądu przemiennego, lub jako wyjście prądu stałego przez okablowanie, jak pokazano poniżej:




Silnik i alternator są następnie bezpiecznie montowane dokładnie w jednej linii i łączone ze sobą. Zmiana kierunku obudowy na silniku napędowym pozwala, aby wszystkie mostki znajdowały się po tej samej stronie dwóch jednostek, gdy są ze sobą połączone, zwrócone do siebie:



Napęd wejściowy może pochodzić z falownika napędzanego z akumulatora ładowanego przez panel słoneczny. System, w jaki sposób należy „dostroić” i przetestować. Wymaga to znalezienia najlepszego kondensatora „rozruchowego”, który zostanie włączony do obwodu na kilka sekund przy rozruchu, oraz najlepszej wartości kondensatora „roboczego”.

Podsumowując: To urządzenie pobiera 110 V prądu przemiennego o niskiej mocy i wytwarza moc elektryczną o znacznie większej mocy, która może być wykorzystana do zasilania znacznie większych obciążeń niż moc wejściowa. Moc wyjściowa jest znacznie wyższa niż moc wejściowa. Jest to energia swobodna pod jakimkolwiek imieniem, które chcesz do niej zastosować. Jedną z zalet, na którą należy zwrócić uwagę, jest to, że potrzeba bardzo niewiele w konstrukcji, i stosuje się gotowe silniki. Ponadto nie jest wymagana znajomość elektroniki, co sprawia, że jest to obecnie jedno z najłatwiejszych do zbudowania urządzeń na darmową energię. Jedną niewielką wadą jest to, że strojenie silnika „Prime Mover” zależy od jego obciążenia, a większość obciążeń ma od czasu do czasu różne poziomy zapotrzebowania na moc. Można również zastosować silnik prądu przemiennego o napięciu 220 woltów, jeżeli jest to lokalne napięcie zasilania.

Konstrukcja RotoVertera nie jest konieczna dokładnie tak, jak pokazano powyżej, chociaż jest to najczęstsza forma konstrukcji. Silnik Mullera może mieć moc 35 kilowatów, jeśli jest skonstruowany tak jak Bill Muller. Dlatego jedną z opcji jest użycie jednego silnika Baldor zwartego jako silnika napędowego „Prime Mover” i poprowadzenie jednego lub więcej wirników typu Muller Motor do generowania mocy wyjściowej:




T. J. Chorister w Ameryce już od pewnego czasu korzysta z obwodu w stylu Rotovertera. Używa trójfazowego silnika elektrycznego 200 V napędzanego jednofazowym napięciem sieciowym 120 V 60 Hz. Mówi: Gorący drut przechodzi bezpośrednio do jednej fazy, a także przechodzi przez kondensator „biegowy” do drugiej fazy, również przez cewkę indukcyjną do trzeciej fazy. Musisz eksperymentować z wartościami kondensatora i cewki indukcyjnej, aby uzyskać płynniejszą pracę silnika. Często nawet nie potrzebujesz przełączanego kondensatora rozruchowego. Zasadniczo silnik o mocy jednego konia będzie generował około trzech czwartych mocy. Jednak układ będzie znacznie wydajniejszy niż silnik jednofazowy. Przewód neutralny nie jest potrzebny, ale należy użyć uziemienia podłączonego do ramy silnika.

Kondensatory biegowe przekazują około 1 ampera na każde 22 mikrofarady swojej pojemności, dlatego działają one jako ograniczniki prądu, gdy są połączone szeregowo w obwodzie prądu przemiennego. Cewki indukcyjne powinny mieć drut wystarczająco gruby, aby przenosić prąd potrzebny silnikowi. Nie mam żadnych wytycznych dla cewek, więc po prostu spróbuj (jeśli możesz zmierzyć jedną nogę uzwojenia silnika, to będzie to odpowiednie dla cewki indukcyjnej). Wartość induktora jest regulowana metodą prób i błędów, aż do znalezienia wartości, przy której silnik pracuje najbardziej płynnie.

Jeśli potrzebny jest kondensator rozruchowy, wystarczy podłączyć równolegle kondensator rozruchowy i przełączyć i podłączyć rezystor odpowietrzający do kondensatora rozruchowego. Obwód wygląda następująco:




Phil Wood
ma wieloletnie doświadczenie w pracy ze wszystkimi odmianami silników elektrycznych, opracował bardzo sprytną odmianę obwodu dla systemu RotoVerter. Jego konstrukcja ma silnik Prime Mover o napięciu 240 woltów napędzany prądem przemiennym o napięciu 240 woltów. Zmieniony obwód ma teraz automatyczne uruchamianie i zapewnia dodatkowe wyjście prądu stałego, które można wykorzystać do zasilania dodatkowego sprzętu. Jego obwód pokazano tutaj:




Phil określa mostki diodowe na 20 amperów 400 woltów, a kondensator wyjściowy na 4000 do 8000 mikrofaradów 370 woltów. Przełącznik ON / OFF na wyjściu DC powinien działać 10 A 250 V prądu przemiennego. Obwód działa w następujący sposób:

Kondensator ładowania „C” musi zostać całkowicie rozładowany przed uruchomieniem silnika, dlatego wciśnięty jest przełącznik przyciskowy, aby podłączyć rezystor 1K przez kondensator, aby całkowicie go rozładować. Jeśli wolisz, przełącznik wciskany i rezystor można pominąć, a przełącznik na obciążenie DC zamknąć przed podłączeniem wejścia AC. Przełącznik należy następnie otworzyć i podłączyć prąd zmienny. Kondensator rozruchowy „S” i kondensator „R” pracują z pełnym potencjałem, dopóki kondensator „C” nie zacznie się ładować. Gdy kondensator „C” przechodzi przez fazę ładowania, rośnie oporność na kondensatory „R” i „S”, a ich potencjalna pojemność maleje, automatycznie zgodnie z krzywą pojemności wymaganą do prawidłowego działania silnika prądu przemiennego podczas rozruchu.

Po kilku sekundach pracy włącznik wyjściowy jest uruchamiany, łącząc obciążenie DC. Zmieniając rezystancję obciążenia DC, można znaleźć właściwy punkt strojenia. W tym momencie rezystancja obciążenia DC utrzymuje oba kondensatory „R” i „S” przy potencjalnie niskiej wartości pojemności.

Działanie tego obwodu jest wyjątkowe, a cała energia, która normalnie jest tracona podczas rozruchu silnika prądu przemiennego, jest gromadzona w kondensatorze wyjściowym „C”. Drugą zaletą jest to, że obciążenie prądem stałym jest zasilane bezpłatnie, podczas gdy utrzymuje kondensatory „R” i „S” w optymalnym stanie roboczym. Rezystancja obciążenia DC musi być dostosowana, aby znaleźć wartość, która pozwala na automatyczną pracę obwodu. Gdy wartość ta zostanie znaleziona i stanie się stałą częścią instalacji, przełącznik można pozostawić włączony po uruchomieniu silnika (co oznacza, że można go pominąć). Jeśli przełącznik pozostanie włączony przez fazę rozruchową, kondensator „C” może mieć niższą wartość, jeśli rezystancja obciążenia DC jest wystarczająco wysoka, aby umożliwić kondensatorowi przejście przez przesunięcie fazowe.

Wartości kondensatora pokazane powyżej były tymi, które okazały się działać dobrze z testowanym silnikiem Phila, który był trójuzwojeniowym, 5-konnym, 240-woltowym urządzeniem. Testowany silnik napędzający wentylator pobiera maksymalnie 117 watów, a do obciążenia prądem stałym zastosowano wiertło o zmiennej prędkości 600 watów. Silnik pracuje z pełnym potencjałem dzięki temu obwodowi.

Obwód będzie wymagał różnych kondensatorów do pracy z zasilaniem 120 V AC. Rzeczywiste wartości najlepiej ustalić na podstawie badania silnika, który ma być używany, ale poniższy schemat jest realistycznym punktem wyjścia:



Silnik 120 V AC pracuje bardzo płynnie i cicho, pobierając jedynie 20 watów mocy wejściowej.

Jeszcze bardziej udoskonalając konstrukcję, Phil opracował niezwykle sprytną konstrukcję, wprowadzając dodatkowy silnik / generator prądu stałego sprzężony z silnikiem „Prime Mover”. Sprzęgło jest nominalnie mechaniczne z dwoma silnikami fizycznie połączonymi razem z pasem i kołami pasowymi, ale połączenie elektryczne jest takie, że dwa silniki zsynchronizują się automatycznie, jeśli połączenie mechaniczne zostanie pominięte. Chciałbym mu podziękować za swobodne udostępnianie tych informacji, schematów i zdjęć.




Obwód ten jest bardzo sprytny, ponieważ silnik prądu stałego / generator automatycznie dostosowuje pracę silnika prądu przemiennego zarówno podczas rozruchu, jak i przy różnym obciążeniu. Ponadto wybór kondensatorów nie jest tak krytyczny i nie jest wymagana ręczna interwencja podczas uruchamiania. Ponadto silnik / generator prądu stałego może być wykorzystywany jako dodatkowe źródło energii elektrycznej.






Ponieważ obciążenie silnika napędowego jest dość niskie ze względu na bardzo, bardzo wysoką sprawność układu RotoVerter, możliwe jest napędzanie całego układu za pomocą falownika małej mocy zasilanego z akumulatora. Jeśli tak się stanie, możliwe jest użycie dwóch baterii. Jeden jest ładowany przez generator prądu stałego, podczas gdy drugi napędza falownik. Następnie obwód czasowy regularnie przełącza baterie za pomocą przełączania przekaźnika.


Dodatkowe gromadzenie energii

David Kousoulides opracował bardzo skuteczny dodatkowy obwód. Obwód ten pozwala pobierać dodatkowy prąd z RotoVertera podczas jego pracy, bez zwiększania mocy wejściowej potrzebnej do napędzania RotoVertera. Obwód Davida może być używany z szeroką gamą systemów, ale tutaj jest pokazany jako dodatek do systemu RotoVerter, podnosząc jego wydajność jeszcze wyższą niż wcześniej.

Jak to zwykle bywa z wieloma skutecznymi obwodami, jest w zasadzie bardzo prosty, a jego pozorną obsługę można łatwo wyjaśnić. Celem jest pobranie dodatkowego prądu z RotoVertera i wykorzystanie tego prądu do naładowania jednej lub więcej baterii, bez konieczności ładowania RotoVertera. Pobór prądu ma postać szybkiej serii impulsów prądowych, które można usłyszeć jako serię cichych kliknięć po wprowadzeniu do akumulatora.

Przeanalizujmy sekcję obwodu po sekcji: Najpierw zaczynamy od standardowego 3-fazowego silnika „z półki”. W tym przykładzie silnik jest silnikiem o mocy 7,5 KM, który po podłączeniu do sieci w trybie RotoVerter, wykorzystując tylko jednofazowe źródło zasilania, jak pokazano tutaj, pobiera bardzo małą ilość mocy podczas pracy, szczególnie jeśli zasilanie jednofazowe jest około 25% napięcia znamionowego silnika:




Ponieważ pobór mocy jest tak niski, można uruchomić ten silnik ze standardowego falownika zasilanego bateryjnie, ale pobór prądu przy rozruchu wynosi około 17 amperów, więc do uruchomienia silnika służy sieć elektryczna, a następnie silnik jest przełączany z sieci do falownika. Falownik umożliwia również łatwy pomiar poboru mocy, a tym samym ułatwia obliczenie ogólnej wydajności energetycznej systemu.

Istnieje urządzenie do poboru mocy zwane „wtyczką diodową”, które pomimo pozornej prostoty jest w rzeczywistości o wiele bardziej subtelne w działaniu, niż mogłoby się wydawać po szybkim spojrzeniu na obwód:




Obwód ten został przedstawiony przez Hectora Pereza Torresa jako ogólnodostępny obwód nieobjęty prawem autorskim i jest on w stanie pobierać moc z szeregu różnych systemów, bez wpływu na te systemy lub zwiększania ich poboru mocy. W obwodzie przedstawionym poniżej wykorzystywana jest tylko pierwsza połowa wtyczki diodowej, choć należy chyba podkreślić, że byłoby jeszcze bardziej możliwe zwiększenie wydajności obwodu jeszcze bardziej poprzez dodanie dodatkowych komponentów w celu zdublowania zasilania z akumulatora , opierając się na obu częściach obwodu diodowo-wtykowego. Dla jasności nie pokazano tego tutaj, ale należy rozumieć, że jest to możliwe i rzeczywiście pożądane rozszerzenie opisanego tutaj obwodu.

Podczas pracy silnika w uzwojeniach silnika wytwarzane są wysokie napięcia. Ponieważ pokazana jest tylko pierwsza połowa wtyczki diodowej, będziemy przechwytywać i wykorzystywać ujemne napięcia. Te ujemne impulsy są wychwytywane, przechowywane w kondensatorze i wykorzystywane do ładowania akumulatora za pomocą następującego obwodu:




Tutaj mamy taki sam obwód RotoVertera jak poprzednio, z wysokim napięciem rozwijanym na kondensatorze C1. Sekcja ładowania akumulatora to swobodnie pływający obwód podłączony do punktu A silnika. Dioda wysokonapięciowa D1 służy do doprowadzenia ujemnych impulsów do kondensatora C2, co powoduje powstanie dużego ładunku w tym kondensatorze. W odpowiednim momencie uruchamiany jest optoizolator PC851. Podaje to prąd do podstawy tranzystora 2N3439, włączając go i odpalając tyrystor 2N6509. Skutecznie przełącza kondensator C2 na akumulatorze, który rozładowuje kondensator do akumulatora. Podaje to znaczny impuls mocy ładowania do akumulatora. Gdy napięcie kondensatora spada, tyrystor jest pozbawiony prądu i wyłącza się automatycznie. Sekwencja ładowania kondensatora rozpoczyna się ponownie od następnego impulsu z uzwojeń silnika.

Jedyną inną rzeczą, którą należy ustawić, jest wyzwolenie optoizolatora. Należy to zrobić przy szczytowym dodatnim napięciu na uzwojeniach silnika i zbudowano go w następujący sposób:




Tutaj mamy silnik RotoVerter, jak poprzednio, z napięciem wytworzonym na C1, używanym do uruchomienia optoizolatora w odpowiednim momencie. Napięcie na C1 jest wykrywane przez diodę D2, wstępnie ustawiony rezystor VR1 i rezystor R1. Powodują one obciążenie około 18,2 kiloomów na kondensatorze C1, ponieważ neon ma bardzo wysoką rezystancję, gdy nie przewodzi. Dziesięcioobrotowy wstępnie ustawiony rezystor jest regulowany, aby rozpalić neon w szczycie fali napięcia dochodzącej z silnika. Chociaż śruba regulacyjna większości wstępnie ustawionych rezystorów jest całkowicie odizolowana od rezystora, zaleca się, aby regulację śruby wykonano za pomocą izolowanego śrubokręta typu tester główny lub solidnego plastikowego narzędzia do regulacji rdzenia trymera.

Obwód do testowania połowy wtyczki diody to:




Przełącznik SW1 jest dołączony, dzięki czemu sekcja ładowania może zostać wyłączona w dowolnym momencie i nie należy go zamykać, dopóki silnik nie osiągnie prędkości. Wszystkie połączenia przewodowe należy wykonać przed doprowadzeniem zasilania do obwodu. Kondensator C1, który jest pokazany jako 36 mikrofaradów, ma wartość, która jest zoptymalizowana dla konkretnego używanego silnika i zwykle będzie w zakresie od 17 do 24 mikrofaradów dla dobrze przygotowanego silnika. Silnik wykorzystany do tego opracowania został pobrany ze złomu i nie został w żaden sposób przygotowany.

Wartość kondensatora C2 można zwiększyć, eksperymentując w celu ustalenia, przy jakiej wartości rezonans zostaje zabity, a sekcja ładowania zaczyna pobierać dodatkowy prąd z zasilacza. Należy zauważyć, że wiele nowych tyrystorów (prostowniki sterowane krzemem lub „SCR”) są wadliwe po dostarczeniu (czasami nawet połowa dostarczonych może być wadliwa). Dlatego ważne jest przetestowanie tyrystora, który ma być zastosowany w tym obwodzie przed jego zainstalowaniem. Obwód pokazany poniżej można wykorzystać do testowania, ale należy podkreślić, że nawet jeśli element przejdzie test, nie gwarantuje to niezawodności jego działania w obwodzie. Na przykład, podczas gdy tyrystory 2N6509 są ogólnie zadowalające, stwierdzono, że typy C126D nie są. Tyrystor, który przejdzie test, może nadal działać nieprzewidywalnie z fałszywymi wyzwalaczami.








Należy pamiętać, że pakiet 2N6509 ma Anodę podłączoną wewnątrz obudowy do metalowej zakładki montażowej.

Podczas używania i testowania tego obwodu ważne jest, aby wszystkie przewody były bezpiecznie podłączone przed uruchomieniem silnika. Wynika to z faktu, że generowane są wysokie napięcia i powstawanie iskier, gdy wykonywanie połączeń nie powoduje żadnego ze składników żadnego konkretnego dobra. Jeśli obwód ma zostać wyłączony, gdy silnik nadal pracuje, przełącznik SW1 jest tam tylko w tym celu.

Technika działania jest następująca:

Przed uruchomieniem silnika ustaw suwak wstępnie ustawionego opornika VR1 na stałym końcu opornika na torze. Zapewnia to, że obwód ładowania nie będzie działać, ponieważ neon nie zadziała. Włącz obwód i zacznij powoli dostosowywać ustawiony rezystor, aż neon zacznie od czasu do czasu migać. Silnik nie powinien zwiększać obciążenia, a zatem nie pobierać dodatkowego prądu z zasilania wejściowego.

Jeśli nastąpi wzrost obciążenia, będziesz w stanie rozpoznać prędkość silnika i wydawany przez niego dźwięk. Jeśli występuje wzrost obciążenia, należy wycofać VR1 i sprawdzić budowę obwodu. Jeśli nie ma zwiększonego obciążenia, kontynuuj obracanie VR1 powoli, aż do osiągnięcia pozycji, w której neon cały czas świeci. Powinieneś zobaczyć wzrost napięcia na ładowanym akumulatorze bez żadnych obciążeń silnika.

Jeśli używasz oscyloskopu w tym obwodzie, pamiętaj, że nie ma napięcia odniesienia „ziemia” i że obwód nie jest izolowany.

Oto zdjęcie faktycznej budowy deski Davida. Istnieją różne sposoby budowania dowolnego obwodu. Ta szczególna metoda konstrukcji wykorzystuje płytę z płaską matrycą do utrzymywania elementów na miejscu, a większość połączeń jest wykonana pod płytą. Kondensator zbierający ładunek jest tutaj wykonany z dwóch oddzielnych równolegle połączonych kondensatorów polipropylenowych 440 woltów. David zdecydował się zastosować osobną diodę na każdym kondensatorze, ponieważ powoduje to podwojenie pojemności przewodzącej pojedynczej diody i jest popularną techniką w obwodach ładowania impulsowego, w których czasami kilka diod jest połączonych równolegle.

David dołączył radiator, który określa jako „niewymagany”, ale zauważysz, że pomiędzy SCR a radiatorem jest izolacja. „Podkładki” mikowe dostępne od dostawców półprzewodników są szczególnie dobre do tego celu, ponieważ mika jest dobrym izolatorem i bardzo dobrze przewodzi ciepło.





Phil Wood opracował szczególnie skuteczną metodę wydobywania nadmiaru rezonansowej energii krążącej z RotoVerter Prime Mover. To jest obwód:




Podczas budowy tego obwodu należy zachować ostrożność. Na przykład wydajność obwodu jest wyświetlana przez 5-stopniowy licznik Johnsona HEF4017B, ale z jakiegoś szalonego powodu oznaczenie 4017 jest również używane do zupełnie innego układu o tej samej wielkości i liczbie pinów DIL, a mianowicie „CMOS high- speed hex flip-flop with Reset ”, akcja zdecydowanie godna nagrody głupoty. Kolejną kwestią, na którą należy zwrócić uwagę, jest to, że dioda 1A 1N5819 jest bardzo szybkim elementem barierowym Schottky'ego.

Działanie obwodu jest następujące: wejście silnika Rotovertor jest zmniejszane przez transformator, aby uzyskać 18-woltowe (nominalne) wyjście prądu przemiennego, które następnie jest prostowane przez standardowy mostek prostowniczy, a moc jest wygładzana przez 18 woltów dioda Zenera i kondensator wygładzający 330mF oraz wykorzystywane do zasilania układu MC34151. Ta linia zasilania prądem stałym jest dodatkowo upuszczana i stabilizowana przez 15-woltową diodę Zenera i kondensator 47mF i używana do zasilania układu wyświetlacza LED HEF4017B.

Surowe wejście RotoVerter jest również pobierane bezpośrednio i prostowane przez drugi 400-woltowy 35-amperowy mostek diodowy prostownika i wygładzany przez kondensator 20mF o wysokim napięciu znamionowym. Należy rozumieć, że system RotoVerter może od czasu do czasu wytwarzać znaczne skoki mocy, dlatego też obwód ten musi być w stanie poradzić sobie z tymi skokami i czerpać z nich korzyści. Właśnie dlatego wybrano urządzenie IRG4PH40UD IGBT (poza jego bardzo rozsądną ceną), ponieważ jest solidne i może obsługiwać wysokie napięcia.

Powstałe wysokie napięcie DC jest pobierane przez łańcuch komponentów dwóch 75-woltowych diod Zenera, rezystora 20K i rezystora zmiennego 100K. Napięcie wytworzone na suwaku tego rezystora zmiennego jest obciążane rezystorem 10K i ograniczone napięciem 10-woltową diodą Zenera, a następnie odłączane za pomocą kondensatora 10nF przed przekazaniem do szybkiego układu podwójnego sterownika MOSFET MC34151. Oba te sterowniki służą do wyostrzenia impulsu i czystego napędzania IGBT. Rezultatem jest wyjście, które jest serią impulsów prądu stałego. Działanie obwodu można zobaczyć dość wyraźnie dzięki obwodowi wyświetlacza HEF4017B, który napędza rząd diod LED, wyzwalanych sygnałem bramki IGBT, podzielonym przez dzielnik napięcia 1K / 4,7K odsprzęgnięty przez kondensator 10nF. Ten wyświetlacz pokazuje wyraźnie, kiedy IGBT przełącza się poprawnie - w rzeczywistości obwód wyświetlacza jest dość przydatnym urządzeniem dla osób, które nie posiadają oscyloskopu, nie tylko dla tego obwodu, ale szerokiego zakresu różnych obwodów.

Fizyczny układ płytki dla obwodu Phila pokazano tutaj: Jak zauważysz w uwagach na temat przedstawionego powyżej układu płytki Phila, pierwszą z 75-woltowych diod Zenera zastosowanych w bezpośrednim zasilaniu RotoVertera należy zastąpić 30-woltowym Zenera, jeśli w tym obwodzie używany jest silnik 120 V.




Kolejną ważną kwestią, którą należy podkreślić, jest to, że pulsacyjne wyjście prądu stałego z tego obwodu może mieć bardzo wysokie napięcie i musi być traktowane z dużą ostrożnością. To nie jest obwód dla początkujących i każdy, kto nie jest zaznajomiony z obsługą wysokich napięć, potrzebuje nadzoru doświadczonej osoby. Ponadto, jeżeli albo ten obwód, albo RotoVerter są podłączone do sieci, nie należy podłączać żadnych przewodów uziemiających zakresu, ponieważ obwód może mieć sto woltów lub więcej poniżej potencjału uziemienia.






Opakowanie elementów to:








Kompilacja jego obwodu Phila została zaimplementowana w następujący sposób:



Testy tyrystorowe:

Przedstawione poniżej elementy potrzebne do zbudowania obwodu testującego tyrystor można kupić jako Zestaw nr 1087 na stronie QuasaElectronics.com.




Obwód jest obsługiwany przez kilkakrotne uruchomienie SW1, aby uzyskać pełne naładowanie kondensatorów C1 i C2. LED1 i LED2 powinny być wyłączone. Jeśli którykolwiek z nich się zaświeci, tyrystor jest uszkodzony.

Następnie, gdy SW1 znajduje się w pozycji 1, naciśnij krótko przełącznik SW2. Dioda LED1 powinna się zaświecić i pozostać włączona po zwolnieniu SW2. Jeśli jedna z tych dwóch rzeczy się nie wydarzy, tyrystor jest uszkodzony.

Przy zapalonej diodzie LED1 naciśnij SW3, a dioda LED1 powinna zgasnąć. Jeśli tak się nie stanie, tyrystor jest uszkodzony.

Jak wspomniano wcześniej, nawet jeśli tyrystor przejdzie te testy, nie gwarantuje, że będzie działał poprawnie w dowolnym obwodzie, ponieważ może działać z przerwami i może zadziałać fałszywie, gdy nie powinien.


Patrick Kelly
http://www.free-energy-info.com
http://www.free-energy-devices.com
http://www.free-energy-info.tuks.nl